Gazolina – polski szkuner żaglowo-motorowy zakupiony w 1920 roku razem z materiałami wybuchowymi. Słynny z międzynarodowej załogi o dziwnych pomysłach i pływaniu mimo minimalnych nakładów armatora i przeciwności losu. Część problemów została spowodowana doborem załogi według zasady "im tańsza tym lepsza".
Dane typ: dwustutonowa, żaglowo-motorowa lichtuga żeglugi bałtyckiej (początkowo przybrzeżnej) pojemność: brutto: 127 (159, 147) BRT netto: 101 (84) NRT nośność: 220 DWT wymiary: długość między pionami: 31,3 m szerokość: 5,8 m ożaglowanie gaflowe (prawdopodobnie szkuner, ale mógł być keczem) dwa maszty składane i bukszpryt dwa miecze boczne silnik: żarowy trzycylindrowy? o mocy 50 KM; przy przebudowie na motorowiec jako Schwalbe II, wymieniony na 150 KM jedna śruba armator: Polski Związek Przemysłowców Naftowych inż. Stanisław Wirpsza Stacjonował w Gdańsku początkowo przy Polskim Haku a następnie w Nowym Porcie).
Uwagi: dane w nawiasach pochodzą z innych źródeł. Statek był kilkakrotnie przebudowywany, w tym przedłużony oraz zmieniony na motorowiec.
Kalendarium 1897 – budowa w Sappemeer w Holandii jako Kosmopoliet 1920 – przybycie do Gdańska, zakup przez rząd polski i przemianowanie na Rewa 1921 – zakup przez Polski Związek Przemysłowców Naftowych i przemianowanie na Gazolina 1924 – sprzedaż do Rygi, zmiana bandery na łotewską i przemianowanie na Sofija Marijo ? – zmiana bandery na niemiecką, zdjęcie ożaglowania i przemianowanie na Schwalbe II w latach sześćdziesiątych XX wieku wykazywany we flocie NRF (w 1960 r. w hamburskiej firmie Peter von Horn) czerwiec 1965 – złomowanie
Pierwsza załoga kapitan: Freiman (Łotysz) pierwszy sternik (szturman i bosman): Hipolit Klimontowicz (Polak – były kapitan lodołamacza, najbardziej doświadczony marynarz Gazoliny) thumb|250px|Zdjęcie załogi z 1923 r. mechanik: Sprina (Łotysz) motorzysta: ? (Białorusin) marynarz: ? (Estończyk) drugi marynarz pokładowy: Kozłowski (Polak – były marynarz Flotylli Amurskiej) chłopiec okrętowy: ? (Ślązak)
Załoga z 1923 r. po lewej na beczce – szyper Otto Wendi stoi po prawej – bosman Aleksander Górny "białogwardyjcy" stojący w środku (od lewej: "supercargo" motorzysta marynarz Pietrow kucharz Wania w kole ratunkowym – chłopiec okrętowy – warszawiak Stefan P. Wesołowski
Bibliografia Jerzy Miciński: Trzy awarie, z serii Miniatury Morskie Morze nr 10/89 – Jerzy Miciński "Gazolina"
Kategoria:Polskie statki Kategoria:Lichtugi Kategoria:Statki z XIX wieku