9 Batalion Strzelców Flandryjskich (ang. 9th Polish Flanders Rifle BattalionNazwa na otoku pieczęci herbowej batalionu. Wyraz „Flanders” wzięty w nawias. Inna nazwa jednostki to 9th Polish Light Infantry Battalion.) – pododdział piechoty Polskich Sił Zbrojnych. thumb|Sztandar batalionu
thumb|Tablica w kościele garnizonowym w Londynie thumb|Barwy flandryjskie (czarny flandryjski lew znalazł się w odznace batalionu)
Formowanie i zmiany organizacyjne Batalion rozpoczęto formować w dniu 5 listopada 1943 roku na bazie żołnierzy 2 i 3 batalionów strzelców 1 Dywizji Grenadierów i kilku oficerów 1 batalionu strzelców podhalańskich oraz żołnierzy z 14 pułku kawalerii pancernej, szwadronu sztabowego 1 DPanc. kompanii przeciwpancernej 1 DGren. 3 szwadronu żandarmerii i wpływających uzupełnień z K.U. nr 1. Wszedł w skład formowanej od 5 listopada 1943 roku 3 Brygady Strzelców z 1 Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka.
Swoje święto obchodził batalion 19 kwietnia, w rocznicę sześciodniowego boju nad kanałem Kiisten w 1945.
Za kampanię 1944–1945 we Francji, Belgii, Holandii i Niemczech batalion został odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari (nr 13312) oraz belgijskim Krzyżem Wojennym (Croix de Guerre) z palmą
Działania bojowe batalionu 9 batalion strzelców został przetransportowany z Wielkiej Brytanii do Francji w pierwszych dniach sierpnia 1944 roku. Statek przewożący batalion ppłk. dr Zdzisława Szydłowskiego zakotwiczył przy wybrzeżu Francji 1 sierpnia o 17:.00. 1 kompania strzelców płynęła transportem z 24 pułkiem ułanów. Pododdziały zaczęły schodzić na wybrzeże 2 sierpnia o 16:00. Stratami zakończył się poranny wyładunek sprzętu następnego dnia. Jedna z fal zmyła z barki transporter opancerzony Carrier i armatę przeciwpancerną. 3 sierpnia o 15:00 dowódca batalionu zameldował gotowości oddziału do dalszych działań.
Bitwa w Normandii Batalion ześrodkował się w Magny-en-Bessin. 7 i 8 sierpnia 1944 wykonał marsz w kierunku frontu w ugrupowaniu 3 Brygady Strzelców osiągnął miejscowości Verrieres. 8 sierpnia wieczorem był w gotowości do wykonania nocnego natarcia na wskazane przedmioty terenowe. O świcie 9 sierpnia zajął podstawy wyjściowe na skraju lasu na południe Saint-Aignan-de Cramesnil w pobliżu stanowisk 8 batalionu strzelców. Następnie w godzinach południowych zajął miejscowość Cauvicourt, w której prowadził walki w obronie zdobytych pozycji, wsparty IV dywizjonem 1 pułku artylerii ppanc. 10 sierpnia 9 batalion strzelców podporządkowano 10 BKPanc. Objął stanowiska obronne, obok 10 pułku dragonów broniącego się w Estrees-la-Campagne, obydwie jednostki wspierał IV/1 pappanc. O godz. 20.00 9 batalion strzelców ze wsparciem ogniowym 10 psk i pułków artylerii dywizyjnej przeprowadził natarcie na Soignolles-wzg. 111, które opanował i wspólnie z IV dywizjonem zajął na nim obronę. W dniu 11 sierpnia batalion odparł kilka kontrataków nieprzyjaciela na swoje pozycje, utrzymując je. Nocą 11/12 sierpnia 1944 roku batalion został zluzowany przez kanadyjską 9 BP z 3 DP i odszedł na wypoczynek. Straty batalionu to: 19 poległych 208 rannych i 16 zaginionych. Po niepowodzeniu natarcia 3 BS w godzinach popołudniowych w dniu 14 sierpnia, został wprowadzony do I rzutu odwodowy 9 bs wzmocniony 2 szwadronem 24 puł. W ślad za patrolem bsp w godzinach nocnych do nie bronionej miejscowości Fontanine-le Pin wkroczył 9 bs. 15 sierpnia w godzinach porannych 9 baon opanował wzg. 206 biorąc do niewoli 25 jeńców. Wysunięte plutony rozpoznawcze 9 bs i 24 puł. zdobyły miejscowość Ussy. Nocą 15/16 sierpnia 9 bs przejął przyczółek na rzece Dives w rejonie miejscowości Jort od 10 psk. Na przyczółku pozostał w obronie do dnia 17 sierpnia. Od godzin porannych 17 sierpnia strzelcy 9 batalionu oczyszczali z niedobitków wroga las Bois-le-Courcy i rejon wzg. 120. W godzinach wieczornych 9 baon osiągnął wzg. 159 dołączając do 1 pułku pancernego. 18 sierpnia większością sił batalion zajął wzg. 259 w miejsce przesuniętego batalionu podhalańskiego. 19 sierpnia batalion zluzował część bspodh. na wzg. 258. 19 sierpnia w godzinach wieczornych 9 bs wraz z IV dywizjonem 1 pappanc. przemieścił się w walce na wzg. 262. W okresie od 19 do 22 sierpnia batalion prowadził obronę w ciężkich warunkach w całkowitym okrążeniu i pod ciągłym ostrzałem odpierając kilka niemieckich natarć. 21 sierpnia w godzinach wieczornych do stanowisk obrony na wzg. 262 (Maczuga), w tym 9 batalionu strzelców dotarły oddziały kanadyjskiej 4 DPanc. transportując zaopatrzenie i umożliwiając nawiązanie łączności z zapleczem, ewakuację rannych i jeńców. Na południową cześć wzg. 262 (Maczuga) został przesunięty 9 bs o godz. 17.50 wzmacniając obronę okrężną 1 pułku pancernego i 24 pułku ułanów oraz I dywizjonu samobieżnego 1 pappanc. tworzących zgrupowanie 10 BKPanc. 23 sierpnia batalion odchodzi na odpoczynek na zaplecze frontu.
Pościg we Francji i Belgii Od dnia 29 sierpnia 1944 roku od godzin wieczornych batalion podjął marsz i pościg w ramach 3 BS. 3 września w godzinach przedpołudniowych batalion przekroczył Sommę, przez przeprawę i pozycje 8 batalionu strzelców, a następnie obchodząc Abbeville od południowego wschodu. Przeprowadził szturm na miasto, zdobywając je wspólnie z batalionem podhalańskim w godzinach południowych. 6 września prowadzące natarcie czołowe pułki pancerne: 10 psk, 2 pancerny i 1 pancerny dotarły do przedmieść Ypres, z powodu silnej obrony ppanc do natarcia na miasto został wprowadzony 9 bs. Z uwagi na nieustępliwą obronę do natarcia na Ypres weszła cała 3 BS. Walki o miasto trwały całą noc o świcie 7 września batalion zajął rynek, miasto zostało oczyszczone z wojsk niemieckich. Po południu tego dnia batalion kontynuował pościg i jako czołowy batalion 3 BS, zdobył w ciężkiej walce miasto Roulers, przy wsparciu bsp, które oczyszczono o świcie 8 września. 11 września batalion osiągnął w ramach macierzystej 3 BS Gandawę, luzując oddziały brytyjskiej 7 DPanc. 12 i 13 września 9 bs w walkach opanował północną część Gandawy wypierając wroga w kierunku rzeki Lieve.
Walki na pograniczu belgijsko-holenderskim Od 16 września 1944 roku 9 bs w ramach 3 BS prowadził natarcie w kierunku Axel wspierany przez 3 szwadron 10 psk, IV dywizjon 1 pappanc. oraz przy wsparciu artyleryjskim 2 pamot. Natarcie zostało zatrzymane na skutek silnej obrony nieprzyjaciela i licznych przeszkód wodnych, w tym zalewów. W dniu 17 i 18 września prowadzono walki obronne na zajętych przedmieściach i podejściach do Axel. 19 września batalion podzielony na trzy grupy szturmowe uderzył na Axel, współdziałał w walce z 8 bs. Następnie 9 batalion z 10 psk podjął dalsze natarcie w kierunku północnym na Terneuzen. Od świtu 20 września oddział wydzielony batalionu nacierał w kierunku portu Terneuzen i opanował go w południe. W godzinach południowych całością sił 9 bs dotarł do Skaldy. Batalion w tych walkach wsparty był przez 1 pappanc. (bez dwóch dywizjonów) wieczorem zajął Henstdijk. Dwa oddziały wydzielone 9 batalionu: OW „K” mjr. Stępnia tj. 4 kompania z 1 szwadronem 1 ppanc. uderzyły na Sluiskil opanowując dużą fabrykę i wypierając z niej wroga. OW „Ł” kpt. Łabno tj. 3 kompania, część kompanii wsparcia batalionu i 2 szwadron 10 psk oczyszczały i osłaniały rejon portu Terneuzen. Od 21 do 27 września batalion na opanowanym w walkach terenie prowadził działania oczyszczające i wypoczywał. 29 września 1944 roku 9 bs wsparty szwadronem ułanów 24 pułku prowadził natarcie w I rzucie 3 BS w kierunku Merxplas. W ciężkich walkach opanował południowy skraj fabryki Dépôt de Mendicite. Nazajutrz 30 września wczesnym porankiem 9 batalion ze wsparciem szwadronów ułanów prowadził dalsze natarcie. W godzinach południowych zdobył w walce Merxplas. W godzinach popołudniowych strzelcy zajęli przeprawy opanowane przez 10 psk w kierunku na Zondereigen i Barrle Nassau. 1 i 2 października batalion prowadził działania obronne zabezpieczając natarcie pozostałych sił brygady. 3 października został wprowadzony do natarcia 9 bs zdobywając wspólnie z 8 bs i czołgami 1 pułku pancernego w godzinach wieczornych i nocnych Baarle Nassau. 4 października w godzinach wieczornych 9 batalion wspólnie z 1 pułkiem pancernym zdobył las na północ od opanowanego Baarle Nassau. Batalion odpierał niemieckie kontrataki. 5 października od godz. 11, 9 bs w zgrupowaniu 10 BKPanc. rozpoczął natarcie w kierunku Alphen. O godzinie 19 po ciężkiej walce wspólnie z 2 pułkiem pancernym miasto zdobył. Następnie od 6 do 26 października wraz z całą dywizją batalion przeszedł do obrony zajętego terenu. 27 października 1944 r. 9 bs wspólnie z dywizjonem przeciwpancernym 1 pappanc. w ugrupowaniu 3 BS o godz. 10. 30 rozpoczął natarcie na kompleks leśny Hetzand. W godzinach nocnych 27/28 października batalion oczyścił z broniących się oddziałów wroga lesiste wzgórza Alphense Bergen. 28 października 9 batalion prowadził natarcie w kierunku Bredy w ramach 3 BS. Wieczorem i nocą 28/29 października stoczył ciężki bój o Ginneken przedmieście Bredy. Rano 29 października 9 batalion strzelców ze współdziałającym 1 szwadronem pancernym 2 pułku wspierał pozostałe bataliony 3 BS szturmując centrum Bredy. W dniu 3 listopada o godz. 8.30 na odcinku 10 BKPanc. 9 batalion z I dywizjonem samobieżnym 1 pappanc. i dwoma plutonami saperów sforsował kanał Mark na wysokości miejscowości Den Hout i lasu Vraggelse Heide siłami jednej kompanii. Silny ogień artylerii niemieckiej na przeprawę spowodował zniszczenie członu przeprawowego. Wsparcie lotnictwa taktycznego zniszczyło stanowiska ogniowe wroga. O godz. 12.00 na przyczółek przeprawiły się pozostałe kompanie, a saperzy wybudowali most Bayle'a klasy 40. 9 batalion zdobył osadę Vrachelen. 4 listopada 9 bs wspólnie z 24 pułkiem ułanów (bez 1 i 2 szwadronów) prowadził natarcie i opanował Terheijden. W godzinach popołudniowych grupa bojowa "Szydłowski" tj. 9 bs, 24 puł (bez dwóch szwadronów) i I/1pappanc. opanowała Wagenberg. 5 listopada 9 batalion wzmocniony bateriami ciągnioną i samobieżną 1 pappanc., plutonem ciężkich moździerzy 1 szwadronu ckm oraz brytyjskim plutonem czołgów "Crocodile" został wprowadzony do I rzutu 3 BS. O godz. 10.00 po przygotowaniu artyleryjskim, przystąpił do natarcia. Zdobył w walce stację kolejową Zwaluwe oraz miejscowość Binnen Moerdijk. Dalszy ruch był utrudniony przez liczne zalewy, przeszkody terenowe i zaminowania dróg i przydroży. Poprzedzony nawałą ogniową batalion usiłował zdobyć ufortyfikowane przedmoście Moerdijk, lecz w ogniu obrony natarcie nie powiodło się. Z uwagi na warunki terenowe i zatopienie polderów przez Niemców natarcie zostało zatrzymane na dzień 7 listopada oraz noc 7/8 listopada. Toczono walki patroli i rozpoznawano teren. 8 listopada batalion poruszając się za czołgami 24 puł. jedną kompanią wsparł natarcie ułanów na Moerdijk. W godzinach wieczornych i nocnych batalion wziął udział w trwającym boju o zdobycie miasta. Ostatecznie 9 listopada rano miasto zostało zdobyte i oczyszczone z wroga.
Obrona i dozorowanie odcinka frontu nad Mozą