Otto Lubarsch (ur. 4 stycznia 1860 w Berlinie, zm. 1 kwietnia 1933 tamże) – niemiecki lekarz patolog.
Życiorys Był synem Jacoba Lubarscha, kupca i pośrednika w handlu zbożowym pochodzącego z Landsberg an der Warthe, i Rosalie z domu Collin, córki berlińskiego sprzedawcy galanterii Wilhelma Collina.
Studiował przez trzy semestry filozofię i nauki przyrodnicze na Uniwersytecie w Lipsku oraz Uniwersytecie Ruprechta i Karola w Heidelbergu. Potem zmienił kierunek studiów na medycynę i uczył się na Uniwersytecie Friedricha Schillera w Jenie, Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie i Uniwersytecie Cesarza Wilhelma w Strasburgu. Jego nauczycielami byli, między innymi, Haeckel (Jena) i Virchow (Berlin). W 1883 roku został doktorem medycyny, w 1885 zdał egzaminy państwowe. Następnie był asystentem w Instytucie Fizjologii w Bernie, u Hugona Kroneckera, potem w instytucie patologicznym w Gießen u Eugena Bostroema, w Breslau u Emila Ponficka (do 1888). Przez pewien czas pracował w berlińskim Instytucie Anatomii Patologicznej u Virchowa i w Stacji Zoologicznej w Neapolu. W 1890 roku został privatdozentem w instytucie anatomii patologicznej w Zurychu u Edwina Klebsa. Od 1891 do 1896 roku był pierwszym asystentem w instytucie patologicznym w Rostocku, u Alberta Thierfeldera. W 1894 roku został profesorem nadzwyczajnym patologii i anatomii patologicznej na Uniwersytecie w Rostocku. Od 1899 roku w Poznaniu, gdzie pracował w oddziale patologiczno-anatomicznym Instytutu Higieny, a także w kostnicy Szpitala Miejskiego. Od 1903 profesor Akademii Królewskiej w Poznaniu, zrezygnował w 1904 roku i zatrudnił się w Kreis-Krankenhaus w Berlinie-Lichterfelde. W listopadzie 1905 roku objął stanowisko dyrektora laboratorium patologiczno-anatomiczno-bakteriologicznego w Zwickau, a od 1907 roku praktykował w Düsseldorfie. W 1913 roku przyjął propozycję Uniwersytetu Chrystiana Albrechta w Kilonii objęcia tamtejszej katedry. W 1917 roku został następcą Johannesa Ortha na katedrze anatomii patologicznej Uniwersytetu w Berlinie, został też dyrektorem Instytutu Patologicznego (Ludwig Aschoff, któremu jako pierwszemu oferowano katedrę, odmówił). W 1929 roku przeszedł na emeryturę.
Był żydowskiego pochodzenia, ale mimo to wyznawał nacjonalistyczne poglądy i z entuzjazmem traktował dojście Hitlera do władzy. Przeszedł na protestantyzm. Był jednym z założycieli Związku Wszechniemieckiego i członkiem DNVP. W 1931 opublikował wspomnieniaLubarsch O. Ein bewegtes Gelehrtenleben. Erinnerungen und Erlebnisse, Kämpfe und Gedanken. Berlin, Verlag von Julius Springer, 1931.
Zmarł po krótkiej chorobie serca w 1933 roku. Nekrologi napisali Ceelen i Rössle.
W 1893 w Warnemünde ożenił się z Margarete von Hanstein (1861–1940). Mieli syna (zginął na wojnie) i córkę.
Dorobek naukowy W 1889 roku Lubarsch opisał rakowiaka, na dwie dekady przed Siegfriedem Oberndorferem. Opisał też rzadki zespół, nazywany dziś zespołem Lubarscha-Picka. Drobne kryształy obserwowane w komórkach jąder bywają nazywane kryształami Lubarscha.
Razem z Friedrichem Henkem zredagował 12-tomowy podręcznik patologii, Henke-Lubarsch Handbuch der Speziellen Pathologischen Anatomie und Histologie (1924–1952).
Wybrane prace Zur Analyse der Sprengstoffe (1887) Ueber den primären Krebs des Ileum nebst Bemerkungen über das gleichzeitige Vorkommen von Krebs und Tuberculose (1888) Ueber die Absorption von Gasen in Flüssigkeitsgemischen (1889) Ueber die Geschwulstbezeichnung „Cylindrom” (1890) Untersuchungen über die Ursachen der angeborenen und erworbenen Immunität (1891) Ein Fall von septischer Pneumonie beim Neugebornen, verursacht durch den Bacillus enteritidis (Gaertner) (1891) Ueber die intrauterine Uebertragung pathogener Bakterien (1891) Zur Epidemiologie der asiatischen Cholera. (1892) Zur Pathogenese des Milzbrandes bei Meerschweinchen und Kaninchen (1892) Zur Lehre von der Parenchymzellenembolie (1893) Ueber Cysten der ableitenden Harnwege (1893) Beitr. zur Kenntniss der von Versprengten Nebennierenkeimen abstammenden Nierengeschwülste (1894) Beiträge zur Histologie der von Nebennierenkeimen ausgehenden Nierengeschwülste (1894) Ueber die Abstammung gewisser Nierengeschwülste von embryonal abgesprengten Nebennierenkeimen. (Antwort auf Dr. Sudeck's Erwiderung in Bd. 136. S. 293 (1894) Zusatz zu vorstehender Arbeit (1895) Erwiderung auf die Berichtigung P. Fürbringer's (1896) Ueber die im männlichen Geschlechtsapparat vorkommenden Krystallbildungen. (1896) Ueber das Vorkommen krystallinischer und krystalloider Bildungen in den Zellen des menschlichen Hodens (1896) Achylia gastrica (1897) Zur Frage der experimentellen Erzeugung von Amyloid (1897) Ueber Knochenmarkgewebs-Embolie (1898) Her Professor Grawitz und die Entzündungslehre. (1898) Neueres zur Entzündungslehre (Fortsetzung aus No. 33.) 3. Die Betheiligung von Wanderzellen bei der Organisation der Entzündungsproducte. (1898) Neueres zur Entzündungslehre (Schluss aus No. 34.) 4. Die Entzündungstheorieen. (1898) Neueres zur Entzündungslehre. (1898) Neueres zur Entzündungslehre (Fortsetzung aus No. 32.). (1898) Zur Kenntniss der Strahlenpilze (1899) Zur Lehre von den Geschwülsten und Infectionskrankheiten (1899) Ueber meine Schnellhärtungs- und Schnelleinbettungsmethode. (1903) Pathologische Anatomie und Krebsforschung (1902) Über Knochenbildung in Lymphknoten und Gaumenmandeln (1904) Karl Weigert † (1904) Die allgemeine Pathologie (1905) Über die Schafferschen Magenschleimhaut-inseln der Speiseröhre (1905) Zur Myelomfrage (1906) Über die Bedeutung der pathologischen Glykogenablagerungen (1906) Ueber destruierendes Wachstum und Bösartigkeit der Geschwülste (1907) Zur vergleichenden Pathologie der Tuberkulose. (1908) Allgemeine Biologie und Pathologie (1910) Beiträge zur Pathologie der Tuberkulose (1913) Berichtigung (1915) Theodor Langhans †. (1916) Ueber Aufgaben und Ziele der pathologischen Forschung und Lehre. (1917) Ueber spontane Impfsarkome bei Meerschweinchen (1917) Generalisierte Xanthomatose bei Diabetes. (1918) tytuł=Zur Frage der Hochschulreform (1919) Ursachenforschung, Ursachenbegriff und Bedingungslehre. (1919) Ursachenforschung, Ursachenbegriff und Bedingungslehre. (Schluß aus Nr. 1.). (1919) Virchows Entzündungslehre und ihre Weiterentwicklung bis zur Gegenwart (1921) Die Virchowsche Geschwulstlehre und ihre Weiterentwicklung (1921) Biographische Einleitung (1921) Einiges zur Kritik der medizinischen Namengebung (1921) Zur Konstitutions- und Dispositionslehre (1921) Der Heutige Stand der Geschwulstforschung (1922) Die Friedmann-Methode (1922) Über das sogenannte Lipofuscin (1922) Tagung der Allrussischen Pathologischen Gesellschaft in Petersburg (1923) Über die Ablagerung eisenhaltigen Pigments im Gehirn und ihre Bedeutung bei der progressiven Paralyse (1923) Einiges zur pathologischen Anatomie und Histologie der Endocarditis lenta (1923) Die letzten 50 Jahre allgemeiner Pathologie und pathologischer Anatomie. (1924) Rückblicke und Ausblicke (1924) Über Phagocytose und Phagocyten. (1925) Bericht über Krankheit, Operation und Tod des Reichspräsidenten Ebert. (1925) Über die Hämoglobinogenen Pigmentierungen (1925) Über das Vorkommen von Pankreasläppchen in der Milz (1925) Über Pigmentablagerungen in der Bauchspeicheldrüse (1925) Bemerkungen zu dem Aufsatz von G. Schorr „Die Forderungen der Thanatologie an die moderne Leichenuntersuchungsmethodik” (1927) Tagesgeschichte (1927) Allgemeine und spezielle pathologische Histologie der Strahlenwirkung (1928) Bemerkungen zu der Arbeit H. Herzenbergs über die Skelettform der Niemann-Pickschen Krankheit (1928) Zur Kenntnis der auf die Samenbläschen beschränkten Amyloidablagerungen (1929) Ueber Leberzirrhose, insbesondere die Pigmentzirrhose. (1929) Zur Kenntnis ungewöhnlicher Amyloidablagerungen (1929) Zur Lehre von der Metaplasie (1930) Kurze Bemerkungen zu dieser Berichtigung (1931) Wandlungen in der Lehre von den Infektionskrankheiten (1931) Ein bewegtes Gelehrtenleben. Erinnerungen und Erlebnisse, Kämpfe und Gedanken. Berlin, Verlag von Julius Springer, 1931 An die Mitarbeiter von Virchows Archiv (1931) Paul Grawitz †. (1932) Georg Schmorl †. (1932) Der Einfluß Robert Kochs auf die pathologische Morphologie und allgemeine Pathologie]. (1932) Über Kalkknötchen und Blutadersteine der Milz (1932) Über gefärbte, warzige Muttermäler in der Haut von Eierstocksembryomen (1932)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie związani z Uniwersytetem w Heidelbergu Kategoria:Ludzie związani z Uniwersytetem w Jenie Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Lipsku Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Strasburgu Kategoria:Niemieccy patolodzy Kategoria:Urodzeni w 1860 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Rostocku Kategoria:Zmarli w 1933