Beniamin Wajsblech (ur. 22 grudnia 1908, zm. 13 marca 1991 w Warszawie) – wiceprokurator Generalnej Prokuratury PRL, oskarżyciel w procesach politycznych w czasach stalinizmu.
Życiorys Pochodził z zamożnej żydowskiej rodziny kupieckiej. Syn Hersza „w 10 rocznicę Polski Ludowej” - wskazany jako Wajsblech Benjamin s. Hersza.. We wrześniu 1939 udał się do Związku Radzieckiego. Po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939) został we Lwowie prokuratorem.
Po wojnie był prokuratorem w Polsce. Był przesłuchującym i oskarżycielem generała Augusta Emila Fieldorfa ps. „Nil”, dla którego zażądał kary śmierci. O ten sam wymiar kary wnioskował oskarżając Jana Stachniuka. Po zwolnieniu ze służby pracował jako radca prawny.
Pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A2-10-16). mały|Grób na cmentarzu Wojskowym na Powązkach
Ordery i odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (6 lipca 1954) Złoty Krzyż Zasługi (22 lipca 1947) „za wybitne zasługi w dziedzinie usprawnienia wymiaru sprawiedliwości” - wskazany jako Wajsblech Bieniamin. Medal 10-lecia Polski Ludowej (4 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 4 stycznia 1955 r. nr 0/4 - na wniosek Prokuratora Generalnego P.R.L.
Przypisy
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polscy radcy prawni Kategoria:Polscy współpracownicy radzieckich władz okupacyjnych 1939–1941 Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Sędziowie i prokuratorzy aparatu represji w Polsce (1944–1956) Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1991