Instrukcja wyrażeniowa to instrukcja zdefiniowana w składni określonego języka programowania, której działanie polega na wykonaniu określonego wyrażenia.
Podstawowe zasady Instrukcja wyrażeniowa należy do kategorii instrukcji prostych. W kodzie źródłowym instrukcja taka składa się z wyrażenia, zapisanego zgodnie z zasadami danego języka oraz separatora bądź terminatora instrukcji.
Ogólnie w językach programowania: może nie być zdefiniowanej instrukcji wyrażeniowej dotyczy to języków, w których zdefiniowana jest odrębnie instrukcja przypisania, wywołania i inne instrukcje proste, a samo wyrażenie nie może stanowić odrębnej instrukcji, np. Pascal, może występować instrukcja wyrażeniowa instrukcja taka występuje zwykle jako jeden z elementów składni obok innych zdefiniowanych instrukcji, a takie instrukcje jak przypisania czy wywołania są tylko jednym z przypadków szczególnych instrukcji wyrażeniowej, np. język C, mogą występować wyłącznie wyrażenia tzn. język taki nie definiuje odrębnie pojęć wyrażenia i instrukcji, a każda poprawna konstrukcja może występować w roli wyrażenia bądź samodzielnej instrukcji lub jako część innej, większej konstrukcji językowej, np. Icon, Algol 68. Pewne konstrukcje językowe, typowe, występujące w większości języków programowania wysokiego poziomu, mogą być w nomenklaturze każdego z tych języków zaliczone do odrębnej konstrukcji – instrukcji. Przykładem jest proceduralne wywołanie podprogramu (tj. takie w którym rezultat, o ile w ogóle występuje, jest odrzucony – ignorowany). W języku C takie wywołanie jest po porostu wyrażeniem składającym się w tym specyficznym przypadku z wywołania funkcji, co implikuje zaliczanie takiej instrukcji do instrukcji wyrażeniowej. Natomiast w innych językach, np. Pascal, PL/I, Visual Basic i in., zdefiniowane jest odrębne pojęcie instrukcji wywołania.
Instrukcje wyrażeniowe w językach programowania Język C W języku C instrukcja wyrażeniowa jest jedną z podstawowych konstrukcji i obejmuje takie przypadki szczególne jak: przypisanie wywołanie podprogramu inne, poprawne wyrażenie. Przykładowe instrukcje wyrażeniowe: a=1; /* znak = jest operatorem, a przypisanie wyrażeniem */ a++; /* rezultat wyrażenia jest ignorowany, ale występuje efekt uboczny */ printf("a=%d",a); /* wywołanie podprogramu również jest wyrażeniem */
Algol 68, Icon Mimo że te języki znacząco się od siebie różnią, w rozpatrywanym kontekście ich idea jest jednolita: każda poprawna i zdefiniowana w danym języku konstrukcja jest wyrażeniem, a każde wyrażenie może stanowić samodzielną konstrukcję – instrukcję wyrażeniową, lub może być oczywiście częścią innego większego wyrażenia.
Przykład w języku Icon: while(read(plik,a)) do write(a)
Bibliografia Michael Marcotty, Henry Ledgord, W kręgu języków programowania, tłumaczenie: Krystyna Jerzykiewicz, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1980, Seria: Biblioteka Inżynierii Oprogramowania, John E. Nicholls, Struktura języków programowania, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1980, Seria: Informatyka, Ralph E. Griswold, Madge T. Griswold, Icon, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1987, Seria: Biblioteka Inżynierii Oprogramowania, Jan Małuszyński, Krzysztof Pisecki, Algol 68. Wprowadzenie do języka Algol 68, A. van Wijngaarden, B.J. Mailloux, J.E.L. Peck, C.H.A. Koster, M. Sintzoff, .H. Lindsey, L.G.L.T. Meertens, R.G. Fisker, w tłumaczeniu Jana Małuszyńskiego i Krzysztofa Piseckiego, Zmieniony raport o języku algorytmicznym Algol 68, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1980, Seria: Informatyka, Andrzej Marciniak, Borland Pascal 7.0, Wyd. Nakom, Poznań 1994 r., , ISSN 0867-6011, Michał Iglewski, Jan Madey, Stanisław Matwin, Pascal. Język wzorcowy – Pascal 360., Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1984, wydanie trzecie – zmienione, Seria: Biblioteka Inżynierii Oprogramowania, , Jan Bielecki, Turbo C z grafiką na IBM PC, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1990, Seria: Mikrokomputery,
Kategoria:Konstrukcje programistyczne Kategoria:Strony z przykładowym kodem C