thumb|300px|Omega Centauri, gromada kulista typu VIII thumb|300px|Plejady, gromada otwarta typu II,3,r,n Gromady gwiazd występują jako kuliste, otwarte oraz asocjacje gwiazdowe. Dla ułatwienia rozpoznawania różnic między gromadami powstały sposoby ich klasyfikacji.
Klasyfikacja gromad kulistych Klasyfikacja Shapleya-Sawyer W latach 1927–1929 Harlow Shapley oraz Helen Sawyer Hogg stworzyli skalę klasyfikacji gromad kulistych w zależności od stopnia koncentracji gwiazd do centrum gromady. W klasyfikacji tej stosuje się cyfry rzymskie w skali od I do XII w zależności od stopnia ich stężenia. Klasyfikacja Shapleya-Sawyer obejmuje najbardziej skoncentrowane gromady, takie jak Messier 75, sklasyfikowane jako typu I, aż do typu XII wraz z sukcesywnie zmniejszającym się stężeniem gwiazd, jak na przykład Palomar 12.
Klasyfikacja gromad otwartych Obserwacje gromad otwartych wykazały istniejące między nimi różnice. Wynikają one między innymi z ich wieku oraz wielkości i gęstości obszaru, w którym gromady te się formują. W astronomii są stosowane dwa sposoby klasyfikacji gromad otwartych: klasyfikacja Shapleya oraz klasyfikacja Trumplera.
Klasyfikacja Shapleya Otwarte gromady należą często do jednego z typów zgodnie z prostym schematem opracowanym przez Harlowa Shapleya, w przybliżeniu opisującym bogactwo i koncentrację gromady (według Shapleya 1930):
a – pole nieprawidłowości b – asocjacje gwiazd c – bardzo luźne i nieregularne klastry d – luźne klastry e – średniobogate bogate kompaktowe klastry f – dość bogate kompaktowe klastry g – bardzo bogate i skoncentrowane kompaktowe klastry
Klasyfikacja Trumplera Innym ważnym i bardziej szczegółowym systemem jest klasyfikacja wprowadzona przez Roberta Trumplera. Klasyfikacja ta składa się z trzech części opisujących stopień koncentracji, zakres zróżnicowania jasności gwiazd oraz bogactwo gromad (według Trumplera 1930):
Stopień koncentracji (cyfry rzymskie): I – wydzielone, o silnej koncentracji w kierunku centrum gromady II – wydzielone, o słabej koncentracji w kierunku centrum III – wydzielone, nieskoncentrowane w kierunku centrum IV – niedające się wydzielić z otaczającego pola gwiazd.
Zróżnicowanie zakresu jasności (cyfry arabskie): 1 – małe zróżnicowanie 2 – umiarkowane 3 – duże zróżnicowanie jasności
Bogactwo (małe litery): p (ang. poor) – ubogie, mniej niż 50 gwiazd m (ang. medium) – umiarkowanie bogate, od 50 do 100 gwiazd r (ang. rich) – bogate: ponad 100 gwiazd Jeśli gromada zawiera mgławicę, dopisuje się na końcu literę n (ang. nebulosity). Przykłady
gromadę M8 w Skorpionie (Motyl) określa się typem III2p, co oznacza wydzieloną umiarkowaną gromadę, nieskoncentrowaną w kierunku w kierunku centrum, zawierającą mniej niż 50 gwiazd. gromada Messier 41 jest klasyfikowana jako I,3,r gromada Messier 67 jest klasyfikowana jako: II,2,r (według Glyna Jonesa) I,2,m (według Sky Catalog 2000) II,3,r (według Götza)
Linki zewnętrzne Gromady otwarte w bazie SEDS Gromady kuliste w bazie SEDS
*