Risto Kalevi Jussilainen (ur. 10 czerwca 1975 w Jyväskylä) – fiński skoczek narciarski, srebrny medalista olimpijski, trzykrotny medalista mistrzostw świata, złoty medalista mistrzostw świata juniorów i zdobywca Pucharu KOP.
Przebieg kariery W Pucharze Świata w skokach narciarskich zadebiutował 5 grudnia 1992 w Falun, zajmując 40. miejsce. W sezonie 1992/1993 wystartował jeszcze trzykrotnie, jednak punktów nie zdobył. Wobec tego nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. W lutym 1993 wystartował na mistrzostwach świata w Falun, gdzie był piętnasty na dużej skoczni, a na normalnej zajął 36. miejsce. Wystartował także w konkursie drużynowym, w którym Finowie zajęli szóste miejsce. Miesiąc później wraz z kolegami z reprezentacji zdobył złoty medal na mistrzostwach świata juniorów w Harrachovie.
Pierwsze punkty Pucharu Świata wywalczył w sezonie 1993/1994. Miało to miejsce w pierwszym konkursie 42. edycji Turnieju Czterech Skoczni 30 grudnia 1993 roku w Oberstdorfie, gdzie zajął 28. miejsce. W następnych dwóch konkursach nie punktował, a w czwartym już nie wystartował. W klasyfikacji końcowej zajął 38. miejsce. W tym sezonie wystartował już tylko w Lahti (5 marca 1994), gdzie zajął 29. miejsce. Wyniki te dały mu 84. miejsce w klasyfikacji generalnej. W sezonie 1994/1995 wystartował sześciokrotnie, w tym cztery razy punktował. Najlepszy wynik osiągnął 18 lutego 1995 w Vikersund, gdzie był jedenasty. Częściej startował w Pucharze Kontynentalnym i w klasyfikacji końcowej sezonu 1994/1995 zajął trzecie miejsce. Jednocześnie w klasyfikacji generalnej PŚ zajął 54. miejsce.
Nie pojawił się w żadnym z konkursów Pucharu Świata w sezonie 1995/1996, skupiając się na startach w Pucharze Kontynentalnym, jednak i tam nie osiągał sukcesów. Podobnie sytuacja wyglądała w sezonie 1997/1998. Do rywalizacji w Pucharze Świata wrócił na rok w sezonie 1996/1997, ale punkty zdobył tylko trzykrotnie. Na stałe do czołówki powrócił w sezonie 1998/1999. Startował sporadycznie, był między innymi jedenasty 6 marca 1999 w Lathi. Wystartował także na mistrzostwach świata w Ramsau, gdzie w swoim jedynym starcie zajął 35. miejsce w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni.
Przełom nastąpił w sezonie 1999/2000, kiedy to zajął w końcowej klasyfikacji ósme miejsce. Zaczął od wywalczenia swego pierwszego podium w PŚ – 28 listopada 1999 w Kuopio był drugi za swoim rodakiem Ville Kantee. Był ponadto trzeci w Val di Fiemme (5 grudnia 1999) oraz w Sapporo (22 stycznia 2000). Łącznie trzynastokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, jednak zdarzyły mu się także słabsze występy. Najpierw w lutym w Iron Mountain zajął 47. miejsce, a następnie w ostatnim konkursie sezonu, 19 marca 2000 w Planicy zajął 49. miejsce. W lutym 2000 wziął także udział w mistrzostwach świata w lotach w Vikersund, gdzie był jedenasty.
Latem 2000 zajął piąte miejsce w klasyfikacji końcowej siódmej edycji Letniego Grand Prix w skokach. Przy tym raz stanął na podium – 27 sierpnia 2000 w Hakubie był drugi za Janne Ahonenem. Najlepsze wyniki osiągnął jednak w sezonie 2000/2001. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata był trzeci, ustępując tylko Adamowi Małyszowi i Martinowi Schmittowi. Ci sami skoczkowie, chociaż w odwrotnej kolejności, wyprzedzili go w sezonie 2000/2001 Pucharu Świata w lotach. Ośmiokrotnie stawał na podium, w tym 3 marca 2001 w Oberstdorfie po raz pierwszy zwyciężył w zawodach Pucharu Świata. Na mistrzostwach świata w Lahti zdobył srebrne medale w obu konkursach drużynowych, ale indywidualnie plasował się w drugiej dziesiątce.
Sezon 2001/2002 zaczął się dla niego bardzo obiecująco. W drugim konkursie sezonu odniósł zwycięstwo w Kuopio. Jednak 2 grudnia 2001 w Titisee-Neustadt zaliczył upadek, po którym skakał już słabiej. Znalazł się w kadrze na igrzyska olimpijskie w Salt Lake City, gdzie zdobył drużynowo srebrny medal, a indywidualnie był osiemnasty na dużej skoczni. Po igrzyskach zajął dziesiąte miejsce na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie. Taką też pozycję zajął w klasyfikacji końcowej Pucharu Świata. W klasyfikacji generalnej PŚ sezonu 2002/2003 zdobył zaledwie 13 punktów – wszystkie w inauguracyjnych konkursach w Ruce. W następnej edycji w ogóle nie punktował.
Sezon 2004/2005 rozpoczął w Pucharze Kontynentalnym. Wkrótce został powołany do kadry na 53. Turniej Czterech Skoczni i nie oddał miejsca w reprezentacji do końca sezonu. Z konkursu na konkurs skakał coraz lepiej, aż w końcu po raz pierwszy od kilku lat stanął na podium – zajął trzecie miejsce 16 stycznia 2005 na skoczni Kulm w Tauplitz. Następnie powtórzył te wyniki w Titisee-Neustadt i Zakopanem. W tym sezonie po raz ostatni stanął na podium zawodów PŚ – 6 lutego 2005 w Sapporo zajął drugie miejsce za Roarem Ljøkelsøyem. Na mistrzostwach świata w Oberstdorfie zdobył srebro w drużynie na dużej skoczni, a indywidualnie był jedenasty na normalnej skoczni i ósmy na dużej. W ostatnim konkursie cyklu, 20 marca 2005 w Planicy skoczył 224,5 m, co jest jego rekordem życiowym. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata zajął ostatecznie dwunaste miejsce.
W sezonie 2005/2006 wystartował w większości zawodów, jednak często nie punktował lub nie przechodził przez kwalifikacje. Najlepsze wyniki osiągnął w słabiej obsadzonych konkursach w Sapporo w dniach 21 i 22 stycznia 2006, gdzie najpierw był piąty, a następnie ósmy. Były to jedyne przypadki w tym sezonie, kiedy znalazł się w czołowej dziesiątce. W lutym 2006 wystartował na igrzyskach olimpijskich w Turynie, gdzie w swoim jedynym starcie zajął 35. miejsce w konkursie indywidualnym na dużej skoczni. W klasyfikacji generalnej PŚ zajął 30. miejsce.
Zakończył karierę po sezonie 2006/2007, w którym tylko dwukrotnie wystartował w konkursach PŚ, odpadając już po pierwszej serii skoków. Częściej startował w Pucharze Kontynentalnym, gdzie jego najlepszym wynikiem było piąte miejsce w zawodach w Rovaniemi 12 grudnia 2006.
Igrzyska olimpijskie Indywidualnie 2002 Salt Lake City/Park City–18. miejsce (K-120)2006 Turyn/Pragelato–35. miejsce (K-125)
Drużynowo 2002 Salt Lake City/Park City–srebrny medalSkład zespołu: Matti Hautamäki, Veli-Matti Lindström, Janne Ahonen i Risto Jussilainen
Starty R. Jussilainena na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca18.13 lutego2002 Park CityUtah Olympic ParkK-120–indywid.121,5 m117,5 m226,2 pkt55,2 pktSimon Ammann2.15px18 lutego2002 Park CityUtah Olympic ParkK-120–druż.124,5 m126,0 m974,0 pkt (251,4 pkt)0,1 pktNiemcy35.18 lutego2006 PragelatoTrampolino a MonteK-125HS-140indywid.114,0 m–91,7 pkt185,2 pktThomas Morgenstern
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca15.21 lutego1993 FalunSkocznia duża indywidualnie186,4 pkt55,0 pkt Espen Bredesen6.23 lutego1993 FalunSkocznia duża drużynowoSkład zespołu: Janne Ahonen, Vesa Hakala, Toni Nieminen i Risto Jussilainen702,4 pkt119,1 pkt 36.27 lutego1993 FalunSkocznia normalna indywidualnie179,1 pkt58,7 pkt Masahiko Harada35.26 lutego1999 RamsauSkocznia normalna indywidualnie106,0 pkt149,0 pkt Kazuyoshi Funaki12.19 lutego2001 LahtiSkocznia duża indywidualnie216,6 pkt59,7 pkt Martin Schmitt2.15px21 lutego2001 LahtiSkocznia duża drużynowoSkład zespołu: Risto Jussilainen, Jani Soininen, Ville Kantee i Janne Ahonen900,2 pkt39,6 pkt14.23 lutego2001 LahtiSkocznia normalna indywidualnie204,0 pkt42,0 pkt Adam Małysz2.15px23 lutego2001 LahtiSkocznia normalna drużynowoSkład zespołu: Risto Jussilainen, Matti Hautamäki, Ville Kantee i Janne Ahonen951,5 pkt2,0 pkt11.19 lutego2005 OberstdorfSkocznia normalna indywidualnie244,5 pkt11,5 pkt Rok Benkovič4.20 lutego2005 OberstdorfSkocznia normalna drużynowoSkład zespołu: Matti Hautamäki, Jussi Hautamäki, Risto Jussilainen i Janne Ahonen, 928,0 pkt42,5 pkt8.25 lutego2005 OberstdorfSkocznia duża indywidualnie291,3 pkt21,9 pkt Janne Ahonen2.15px26 lutego2005 OberstdorfSkocznia duża drużynowoSkład zespołu: Matti Hautamäki, Tami Kiuru, Risto Jussilainen i Janne Ahonen1122,9 pkt14,4 pkt
Mistrzostwa świata w lotach Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca11.13 lutego2000 VikersundLoty indywidualnie431,8 pkt105,0 pkt Sven Hannawald10.10 marca2002 HarrachovLoty indywidualnie315,6 pkt80,7 pkt Sven Hannawald
Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca15.21 marca1992 VuokattiSkocznia normalna indywidualnie163,8 pkt53,8 pktToni Nieminen1.15px3 marca1993 HarrachovSkocznia normalna drużynowoSkład zespołu: Risto Jussilainen, Janne Ahonen, Olli Happonen i Tuomo Kykkänen859,0 pkt (214,3 pkt)–15.3 marca1993 HarrachovSkocznia normalna indywidualnie194,2 pkt39,0 pktJanne Ahonen
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej SezonMiejsce1993/199484.1994/199554.1996/199763.1998/199943.1999/20008.2000/20013.2001/200210.2002/200369.2004/200512.2005/200630.
Miejsca na podium Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejscerazem2004/2005-1342003/2004----2002/2003----2001/20021--12000/200114381999/2000-123suma26816
Miejsca na podium chronologicznie Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca1.28 listopada 1999 KuopioPuijo105,6 pkt2.-5,4 pktVille Kantee2.5 grudnia 1999 PredazzoTrampolino Dal Ben K-120237,9 pkt3.-4,4 pktAndreas Widhölzl3.22 stycznia 2000 SapporoŌkurayama223,3 pkt3.-15,5 pktMartin Schmitt4.13 stycznia 2001 HarrachovČerťák K-185356,4 pkt3.-36,3 pktAdam Małysz5.24 stycznia 2001 HakubaSkocznia Olimpijska247,9 pkt2.-19,9 pktMartin Schmitt6.28 stycznia 2001 SapporoŌkurayama278,4 pkt2.-5,4 pktAdam Małysz7.3 lutego 2001 WillingenMühlenkopfschanze283,4 pkt3.-9,8 pktVille Kantee8.4 lutego 2001 WillingenMühlenkopfschanze279,5 pkt2.-36,5 pktAdam Małysz9.3 marca 2001 OberstdorfHeini-Klopfer-Skiflugschanze384,5 pkt1.--10.4 marca 2001 OberstdorfHeini-Klopfer-Skiflugschanze394,3 pkt3.-0,7 pktMartin Schmitt11.18 marca 2001 PlanicaVelikanka217,0 pkt2.-0,6 pktMartin Schmitt12.24 listopada 2001 KuopioPuijo253,9 pkt1.--13.16 stycznia 2005 Tauplitz/Bad MitterndorfKulm396,9 pkt3.-15,4 pktAdam Małysz14.23 stycznia 2005 Titisee-NeustadtHochfirstschanze251,3 pkt3.-15,1 pktJakub Janda15.29 stycznia 2005 ZakopaneWielka Krokiew254,4 pkt3.-14,5 pktAdam Małysz i Roar Ljøkelsøy16.6 lutego 2005 SapporoŌkurayama262,8 pkt2.-29,3 pktRoar Ljøkelsøy
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata