thumb|250px|Pielgrzymi w drodze do Mekki, 1861
Léon Belly (ur. 1827 w Saint-Omer, zm. 1877 Paryżu) – francuski malarz orientalista.
Zdobył wykształcenie politechniczne, postanowił jednak zostać pejzażystą. Był uczniem Constanta Troyona i barbizończyków. W 1850 wyjechał na ekspedycję archeologiczną na Bliski Wschód, odwiedził Liban, Palestynę i Egipt. Od tej pory tworzył obrazy o tematyce orientalnej. Jego przyjaciółmi byli malarze Alexandre-Gabriel Decamps (1803-1860), Eugène Fromentin (1820-1876), Prosper Marilhat (1811-1847) i Adrien Dauzats (1804-1868).
Wybrane prace La Citadelle De Mokatan, Prés Du Caire, 1856, (Musée d’Orsay) Digue au bord du Nil, 1859, Pèlerins allant à La Mecque, 1861, (Musée d’Orsay) Une rue du Caire, 1863, Les Sirènes, 1867 (Musée du Louvre) Esclave noir tirant une corde, 1858 (muzeum hotelu Sandelin, Saint-Omer) Plaine de Ghiseh, 1859 Effet du soir dans le désert de Tyh, Bords du Nil, Sackies de la basse Égypte.
Linki zewnętrzne Léon Belly w Artcyclopedia.com Biografia w Artexpertswebsite.com
Kategoria:Francuscy malarze Kategoria:Ludzie urodzeni w Saint-Omer Kategoria:Urodzeni w 1827 Kategoria:Zmarli w 1877