mały|Wizerunek Elżbiety Goetel na muralu „Kobiety Wolności” w Gdańsku Elżbieta Goetel-Dąbkowska (ur. 27 lutego 1942 w Warszawie) – polska aktorka, działaczka „Solidarności”.
Życiorys Córka pisarza Ferdynanda Goetla i Haliny Winowskiej (1908–1997), siostra Romana Goetla (1944–2024), fotografa. W 1959 zdała maturę w II Liceum Ogólnokształcącym w Sopocie. W 1963 ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie. W latach 1963–2002 występowała w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku. Ponadto wystąpiła w kilkunastu filmach i produkcjach telewizyjnych.
Była żoną Jerzego Dąbkowskiego (1940–2015), również aktora Teatru Wybrzeże.
W sierpniu 1980 wspierała strajkujących w Stoczni Gdańskiej, m.in. recytując wiersze i wykonując w Sali BHP piosenkę „Postulat 22” na melodię Marsza Polonii. Od września 1980 była członkinią NSZZ „Solidarność”, Komitetu Zakładowego „Solidarności” Teatru Wybrzeże. 21 sierpnia 1981 wystąpiła na I Przeglądzie Piosenki Prawdziwej „Zakazane Piosenki” w gdańskiej Hali „Olivia”, ponownie śpiewając „Postulat 22”. Po wprowadzeniu stanu wojennego uczestniczyła w bojkocie radia i telewizji oraz imprez oficjalnych; w latach 1982–1988 występowała w trakcie Mszy za Ojczyznę w kościele św. Mikołaja w Gdańsku; brała udział w Tygodniach Kultury Chrześcijańskiej, organizowanych w kościele oo. jezuitów w Gdańsku Wrzeszczu; działała w Komitecie Pomocy Internowanym i Aresztowanym; w sierpniu 1988 ponownie wystąpiła w Stoczni Gdańskiej na zaproszenie strajkujących.
Po relegalizacji „Solidarności” była w latach 1989–2002 przewodniczącą Komitetu Zakładowego w Teatrze Wybrzeże i dodatkowo w latach 1990–1996 Komisji Branżowej „Solidarności” teatrów Trójmiasta; w 2002 wystąpiła z NSZZ „Solidarność”. Od 2002 na emeryturze. Od 1991 uczyła także w Akademii Muzycznej w Gdańsku na Wydziale Dyrygentury Chóralnej, Muzyki Kościelnej, Edukacji Artystycznej, Rytmiki i Jazzu.
W 1996 „za wzorowe, wyjątkowo sumienne wykonywanie obowiązków wynikających z pracy zawodowej” została odznaczona Srebrnym Krzyżem ZasługiPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 1996 r. o nadaniu odznaczeń ().. Wyróżniona także medalem 25-lecia „Solidarności” oraz nagrodą specjalną Prezydenta Miasta Sopotu (2016).
Elżbieta Goetl była jedną z osób, których wizerunek znalazł się w 2019 na muralu „Kobiety Wolności” na stacji PKM Strzyża w Gdańsku.
Była żoną aktora Jerzego Dąbkowskiego, matka Marii (ur. 1972), śpiewaczki (mezzosopran).
Mieszka w Sopocie.
Filmografia 1973: Drzwi w murze 1976: Olśnienie jako Krystyna, żona Władysława 1979: Aria dla atlety jako przyjaciółka Cecylii 1981: 07 zgłoś się jako kapitan MO w Gdańsku (odc. 13) 1985: Mokry szmal jako sekretarka Tokarskiego 1985: Medium jako pracownica szkoły, w której uczy Luiza 1990: W piątą stronę świata jako Sielicka (odc. 1, 3) 1994–1995: Radio Romans jako Maria Chocholakowa, matka Stefana 2000: Piotrek zgubił dziadka oko, a Jasiek chce dożyć spokojnej starości jako klientka cioci Dzidzi (odc. 6) 2004: Lokatorzy jako Magda Gabryś, matka Poli (odc. 187) 2005–2007: Sąsiedzi jako właścicielka czarnej torebki zrzuconej w loży przez Patrycję (odc. 84); przewodnicząca komisji osiedlowego konkursu ogrodniczego na najpiękniejsze tulipany (odc. 123) 2008: Rubinowe gody jako Danuta 2011: Ludzkie sprawy jako matka Anety (odc. 9)
Spektakle Teatru Telewizji
Estrada wiosenna (1963) Poezja ludowa (1963) Zamach (1967) Zatoka śpiewających traw (1969) Kłopoty Panurga (1972) jako Bakbuk Jenny (1973) jako Lawana Nadzieja (1974) jako Klementyna Koszulka (1975) Łgarz (1976) jako Lukrecja Młyn na wzgórzu (1977) jako Hanna Własną drogą (1979) jako Święta Krystyna (1980) jako Ebba Brahe Lato (1980) jako Pani Ginetti Narodziny miasta (1980) jako Maria Noc Sylwestrowa (1980) jako Wanda Don Carlos (1981) Księżniczka na opak wywrócona (1981) jako Flora Polityka (1981) jako Pokojówka Zielona kakadu (1981) jako Michalina Fałszywa moneta (1982) jako Klaudia, córka Jakowlewa Ślub (1983) jako Dama Wychowanka (1983) jako Paulina Candida (1984) jako Prozeroina Garnett Zaproszenie do zamku (1988) jako Lady Dorota India Wallenstein (1989) jako Neubraunn Peepshow u Holzerów (1993) jako Marta Szczęście na telefon (1994)
Przypisy
Bibliografia Edmund Szczesiak, Elżbieta Goetel. Nie warto być małym, [w:] Znani nieznani 3, Opowieści o Gdańszczanach, wyd. POLSKAPRESSE Oddział Prasa Bałtycka, Gdańsk 2006, s. 48–55, .
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza Kategoria:Absolwenci szkół średnich w Sopocie Kategoria:Aktorki związane z Gdańskiem Kategoria:Artyści Teatru Wybrzeże w Gdańsku Kategoria:Artyści związani z Sopotem Kategoria:Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989) Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polskie aktorki teatralne Kategoria:Polskie aktorki filmowe Kategoria:Uczestnicy wydarzeń Sierpnia 1980 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku Kategoria:Urodzeni w 1942