Johann Martin Chladni (ur. 17 kwietnia 1710 w Wittenberdze, zm. 10 września 1759 w Erlangen) – niemiecki teolog luterański i historyk.
Wykładowca teologii, poetyki i retoryki. W 1756 został prorektorem Erlanger Universität. Jeden z pierwszych przedstawicieli niemieckiej hermeneutyki. Dzięki tym badaniom hermeneutyka wyodrębniła się z działu Logiki i retoryki, stając się samodzielną dyscypliną. Twórczość Einleitung zur richtigen Auslegung vernünftiger Reden und Schriften, Lipsk (1742), Logica praetica. Ib (1742), Logica sacra Ib. (1745), Kleine Sammlung von Betrachtungen, Erlangen (1749), Nova philosophia disinitiva, Lipsk (1750), Opuscula academica varii generis, Lipsk (1750), Nova philosophia definitiva. IB (1750), Theologische Nachforscher…, Erlangen (1757)
Literatura Hans Proesler: Chladenius als Wegbereiter der Wissenssoziologie, KZfSS (Kölner Zeitschrift für Soziologie und Sozialpsychologie) 6 (1954) 617–622. C. Friederich: Johann Martin Chladenius: Die Allgemeine Hermeneutik und das Problem der Geschichte, in: Ulrich Nassen (Hrsg.), Klassiker der Hermeneutik, Paderborn 1982, S. 43–75. Friedrich Gaede: Chladenius und die Folgen – Einwände zur hermeneutischen Diskussion. In: Digressionen – Wege zur Aufklärung – Festgabe für Peter Michelsen. Hg. v. G. Frühsorge, K. Manger, F. Strack. Heidelberg: C.Winter 1984.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Niemieccy teolodzy luterańscy Kategoria:Niemieccy historycy Kategoria:Urodzeni w 1710 Kategoria:Zmarli w 1759 Kategoria:Metodolodzy historii