Maksymilian Ossoliński herbu Topór (ur. w grudniu 1588, zm. 1655) – chorąży (1624) i podkomorzy sandomierski (1633), podskarbi nadworny koronny (1636-1648), kasztelan czerski (1648), starosta biecki w latach 1637–1639Krzysztof Chłapowski, Starostowie w Malopolsce 1565-1668, w: Społeczeństwo staropolskie, t. IV red. A. Wyczański, Warszawa 1986, s. 120., starosta malborski.
Lata młodzieńcze Urodzony w 1588 r. w rodzinie Ossolińskich, jako trzeci syn Jana Zbigniewa herbu Topór (1555–1623) – sekretarza królewskiego króla Stefana Batorego (w r. 1577), wojewody podlaskiego, sandomierskiego, posła, marszałka sejmu (1601).
Matką Maksymiliana była Jadwiga Sienieńska, Ossolińska, z Oleska, herbu Dębno
Braćmi Maksymiliana Ossolińskiego byli; Krzysztof Ossoliński – wojewoda sandomierski Jerzy Ossoliński (1595–1650) – podskarbi, wojewoda, kanclerz wielki koronny.
i siostra Elżbieta Ossolińska.
Uczył się z bratem Jerzym Ossolińskim u Jezuitów w Lublinie w 1596 r., a następnie na uczelniach na zachodzie Europy. Zwiedził; Włochy i Niderlandy.
Po powrocie w roku 1607 został dworzaninem Marcina Szyszkowskiego, a potem był dworzaninem królewskim.
Kariera Od roku 1618 rozpoczyna swą wieloletnią karierę jako poseł z województwa sandomierskiego.
Swą karierę wojskową rozpoczął biorąc udział w bitwie pod Chocimiem, gdzie dowodził własnym oddziałem husarii.
W latach 1626–1629, u boku starszego brata Krzysztofa – wojewody sandomierskiego brał udział w kampanii przeciw Szwedom w Prusach. Poseł na sejm warszawski 1626 roku z województwa sandomierskiegoJan Kwak, Sejm warszawski 1626 roku, Opole 1985, s. 130.. Uczestniczył w wyprawie smoleńskiej przeciw Rosji. W 1633 po bracie Krzysztofie Ossolińskim – objął urząd podkomorzego sandomierskiego. W 1636 roku, po bracie Jerzym Ossolińskim – urząd podskarbiego nadwornego.
Poseł na sejm 1631 rokuJan Seredyka, Parlamentarzyści drugiej połowy panowania Zygmunta III Wazy, Opole 1989, s. 92..
Poseł na sejm koronacyjny 1633 roku, sejm zwyczajny 1635 roku, sejm zwyczajny 1637 rokuJan Dzięgielewski, Izba poselska w systemie władzy Rzeczypospolitej w czasach Władysława IV, Warszawa 1992, s. 175..
W 1648 roku był elektorem Jana II Kazimierza Wazy z województwa sandomierskiegoSvffragia Woiewodztw, y Ziem Koronnych, y Wielk. Xięstwa Litewskiego. Zgodnie na Naiaśnieyszego Iana Kazimierza Obranego Krola Polskiego [...]. Dane, między Warszawą, a Wolą, Dnia 17. Listopada, Roku 1648, [b.n.s]. Poseł na sejm 1649/1650 roku z sejmiku opatowskiego województwa sandomierskiegoŁucja Częścik, Sejm warszawski w 1649/50 roku, 1978, s. 148..
Majątek Jego dochody powiększały obejmowane kolejno starostwa stopnickie, bieckie i malborskie. Po śmierci ojca w 1623 r. odziedziczył Ciepielów i dobra mieleckie, a po śmierci brata Jerzego w 1650 r., niektóre z jego majątków.
W skład majątków Maksymiliana wchodziły między innymi: Ossolin, Klimontów, Krzelów, Zgórsko, Mielec, Sadowice, Przyłęk.
Maksymilian ukończył rozpoczętą przez ojca budowę klasztoru Dominikanów w Klimontowie, która pochłonęła część jego dochodów.
Najczęściej przebywał w Zgórsku koło Mielca.
Potomkowie W 1611 roku ożenił się z Heleną Kazanowską (zmarłą przed 1636 r.), a około roku 1643 z Katarzyną Głębocką.
Z pierwszą żoną miał takich synów, jak np.: Jan Ossoliński (1612–1682) – komandor maltański w Poznaniu, Stanisław Ossoliński (1615–1643) – kanonik krakowski, Zbigniew Ossoliński (zm. 1675 r.) – opat koprzywnicki, Władysław Krzysztof Ossoliński (zm. 1696 r.) – kanonik krakowski i płocki, Hieronim Ossoliński (1616–1651) dworzanin królewski, poległ w bitwie pod Beresteczkiem Jerzy Adam Ossoliński (zm. 1651) – starosta lubelski (1650), poległ w bitwie pod Beresteczkiem
i pozostali bezpotomni, Aleksander Ossoliński (zm. między rokiem 1691 a 1706), Beniamin Ossoliński (1627–1664).
Z drugą żoną miał takich synów jak: Maksymilian Hieronim Ossoliński (zm. 1710–1712), Michał Sieciech Ossoliński (zm. po 1711) – poseł na sejm elekcyjny w 1697, żonaty w 1693 roku z Barbarą Boratyni, ojciec sześciorga dzieci.
oraz córki: Katarzyna Ossolińska – klaryska w Krakowie, Maksymiliana Ossolińska wydana za Jana Olbrachta Lipskiego z Wielkopolski, Zofia Ossolińska wydana za Marcina Krasickiego – kasztelana przemyskiego. Ponadto kilkoro z jego dzieci zmarło w dzieciństwie.
Maksymilian Ossoliński zmarł na przełomie 1654 i 1655 roku i pochowany został 28 stycznia 1655 roku w Klimontowie w podziemiach kościoła klasztoru Dominikanów.
Przypisy
Bibliografia Józef Długosz Maksymilian Ossoliński h. Topór [w:] Polski Słownik Biograficzny tom XXIV wyd. 1979 S.K.Kossakowski;Monografie historyczno-genelogiczne niektórych rodzin polskich.Warszawa 1862, t.2. Dworzaczek, Genealogia, tablica, t. 144 T. Żychliński; Herbarz 23
Linki zewnętrzne
Kategoria:Chorążowie sandomierscy Kategoria:Dworzanie królewscy Kategoria:Elektorzy Jana II Kazimierza Wazy Kategoria:Elektorzy władców Polski (województwo sandomierskie) Kategoria:Kasztelanowie czerscy Maksymilian Ossoliński Kategoria:Podkomorzowie sandomierscy Kategoria:Podskarbiowie nadworni koronni Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1618 Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1626 Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1631 Kategoria:Posłowie na sejm koronacyjny 1633 Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1635 Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1637 Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1649/1650 Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (województwo sandomierskie) Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Senatorowie za panowania Władysława IV Wazy Kategoria:Senatorowie za panowania Jana II Kazimierza Wazy Kategoria:Starostowie bieccy Kategoria:Starostowie malborscy Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-rosyjskiej 1632–1634 (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-szwedzkiej 1626–1629 (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1588 Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1655