thumb|180px|Clematitis indica latifolia Charles Plumier, Karol Plumier (ur. 20 kwietnia 1646 w Marsylii, zm. 20 listopada 1704 w El Puerto de Santa María) – zakonnik minimita, francuski botanik i podróżnik.
Życiorys Był synem Jeana Roussela Plumiera i Madeleine. W 1652 roku wstąpił do klasztoru minimitów. W Tulonie uczył się geometrii, fizyki; budował przyrządy optyczne, rysował i malował. Został wysłany do francuskiego klasztoru Trinità dei Monti w Rzymie i podjął studia botaniczne pod kierunkiem o. Philippe’a Sergeanta, a później cystersa Paola Boccone. Po powrocie do Francji (Bormes) wspólnie z J. P. Tournefortem badał wybrzeża Prowansji i Langwedocji.
W 1689 roku, na zlecenie rządu, wykonywał badania na francuskich Antylach. Król Ludwik XIV mianował go królewskim botanikiem w 1693, po czym Plumier odbył kolejne dwie podróże badawcze do Ameryki Południowej (1693 i 1695) w poszukiwaniu drzewa chinowca. Druga wyprawa przyniosła odkrycie 924 nowych gatunków roślin oraz dowody na przynależność czerwców do świata zwierząt. Wyniki swoich badań Plumier publikował w Journal des Savants. W trakcie trzeciej podróży prowadził badania na Gwadelupie, Martynice, Santo Domingo i w Brazylii. Każda z wypraw owocowała publikacjami. Po ostatniej opisał 106 nowych gatunków roślin, w tym wanilię, której nadał nazwę łacińską Vanilla. Do czwartej, planowanej wyprawy nie doszło, ponieważ zmarł na zapalenie płuc. Został pochowany w klasztorze w pobliżu Kadyksu.
Dokonania Jako pierwszy nadał roślinom nazwy pochodzące od nazwisk wybitnych osobistości: fuksja (Fuchsia) od Leonharta Fuchsa (1501–1566), lobelia zwisająca (Lobelia pendula) od Matthiasa de l’Obela (1538–1616), magnolia od Pierre’a Magnola (1637–1715), kluzja od Karola Kluzjusza (1526–1609), a begonia od Michela Bégona.
Jego ilustracje ryb z Martyniki były wykorzystywane przez Bernarda de Lacépeda (1756–1825) i Marcusa Blocha (1723–1799).
Pozostawił 6 tys. rysunków, w tym 4 tys. roślin, 31 rękopisów opisujących ponad 4,3 tys. roślin i zwierząt (ptaki, ryby, kraby i małże) oraz bogate herbarium.
Standardową skróconą formą autora, używaną do wskazania przy cytowaniu nazw botanicznych, jest Plum..
Dzieła Description des plantes de l'Amérique (Paryż, 1693) L'Art de tourner (Lyon, 1701) Nova plantarum Americanarum genera (Paryż, 1703) Traite de fougères de l'Amerique (Paryż, 1705)
Znaczenie Charles Plumier był największym odkrywcą w dziedzinie botaniki w XVIII wieku, specjalizującym się zwłaszcza we florze Ameryki Środkowej i Antyli. Na jego cześć, Karol Linneusz i Joseph Pitton de Tournefort nadali nazwę Plumeria rodzajowi roślin z rodziny toinowatych.
W Marsylii i Rochefort są ulice jego imienia.
Przypisy Catholic Encyclopedia Description des plantes de l'Amérique Bibliothèque numérique de la BnF Nova plantarum Americanarum genera Bibliothèque numérique de la BnF Traite de fougères de l'Amerique w bibliotece cyfrowej uniwersytetu w Strasbourgu. (Strony od 192 do 363 zawierają ilustracje)
Bibliografia
Nota Biograficzna
Kategoria:Francuscy botanicy Kategoria:Francuscy podróżnicy i odkrywcy Kategoria:Francuscy minimici Kategoria:Ludzie urodzeni w Marsylii Kategoria:Urodzeni w 1646 Kategoria:Zmarli w 1704