Ludwik Jaroszyński (ur. 1840 w Wojciechowicach – zm. 21 sierpnia 1862 w Warszawie) – polski konspirator.
Urodził się w rodzinie Mateusza, ekonoma w Wojciechowicach i Mikułowicach oraz Agaty. W wieku 12 lat przeniósł się do Rytwian, do swojego brata – Jana, który był wówczas wójtem; ten oddał go po kilku latach na naukę do staszowskiego krawca Moledzińskiego. W 1858 został wyzwolony na czeladnika krawieckiego. Po wyzwolinach przeniósł się za pracą do Warszawy, gdzie często zmieniał miejsce pracy i adresy zamieszkania.
Był członkiem Organizacji Miejskiej WarszawyStefan Król, Cytadela warszawska, Książka i Wiedza, Warszawa 1978, s. 130.. Był wykonawcą nieudanego zamachu na namiestnika Królestwa Polskiego wielkiego księcia Konstantego (3 lipca 1862).
Więziony był w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej. 14 sierpnia 1862 został skazany przez sąd wojenny na karę śmierci; wyrok zatwierdzono 19 sierpnia. Dwa dni później został stracony na stokach Cytadeli przez powieszenie.
Zobacz też Ludwik Ryll Jan Rzońca
Przypisy
Bibliografia Stefan Król, Cytadela warszawska, Książka i Wiedza, Warszawa 1978. Józef Żak, Staszowski czeladnik krawiecki - zamachowcem [w:] „Goniec Staszowski. Pismo społeczno-kulturalne”, Nr 2-3/2025, Staszowskie Towarzystwo Kulturalne, ISSN 2545-2991.
Kategoria:Działacze polistopadowych organizacji rewolucyjnych i niepodległościowych Kategoria:Polacy – skazani na karę śmierci w Imperium Rosyjskim Kategoria:Polscy zamachowcy Kategoria:Straceni w Królestwie Kongresowym Kategoria:Straceni przez powieszenie Kategoria:Urodzeni w 1840 Kategoria:Więźniowie Cytadeli Warszawskiej (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Zmarli w 1862