11 Syberyjska Dywizja Strzelców (ros. 11-я Сибирская стрелковая дивизия) – wielka jednostka piechoty Armii Imperium Rosyjskiego, następnie podczas wojny domowej w Rosji Białej Armii gen. Kołczaka.
Formowanie i walki Dywizja sformowana została w 1899, w składzie trzech pułków strzelców i pułku artylerii: Dowództwo 11 Syberyjskiej Dywizji Strzelców 34 Syberyjski pułk strzelców 35 Syberyjski pułk strzelców 36 Syberyjski pułk strzelców 11 Syberyjski pułk artyleriiWedług etatu z 1898 pułk posiadał trzy dywizjony a. trzy baterie a. 4 działony z tym, że dwa dywizjony uzbrojone były w dwadzieścia cztery 87 mm lekkie polowe armaty wzór 1877, a trzeci dywizjon w dwanaście 107 mm średnich polowych armat wzór 1877. batalion strzelców i karabinów maszynowychbatalion strzelców i karabinów maszynowych posiadał trzy kompanie strzelców i jedną kompanię karabinów maszynowych. szwadron kawalerii dywizyjnej (Sotnia Kozaków) kompania saperów oddział łączności obóz dywizji szpital dywizji Dywizyjny Punkt Weterynaryjny
W następnym roku dywizja podporządkowana została dowódcy nowo powstałego 4 Syberyjskiego Korpusu Strzelców. Od marca 1913 dywizją dowodził gen. lejt. Jan Zarako-Zarakowski.
Na pocz. marca 1919 w zajętym przez białych Omsku na Syberii została sformowana 1 Kadrowa Dywizja Omskiego Okręgu Wojskowego. Na jej czele stanął gen. mjr Seweryn I. Liaszczik.
Pod koniec marca tego roku rozkazem adm. Aleksandra W. Kołczaka przemianowano ją na 11 Syberyjską Dywizję Strzelecką. Składała się z: 41 Syberyjskiego pułku strzelców 42 Syberyjskiego pułku strzelców 43 Syberyjskiego pułku strzelców 44 Syberyjskiego pułku strzelców oraz batalionu jegrów, dywizjonu inżynierskiego i dywizjonu artylerii.
Zmobilizowani chłopi nie chcieli już jednak walczyć, starych żołnierzy nie było zaś zbyt wielu. Morale i wartość bojowa dywizji były niskie. Część oficerów dowództwa adm. A. W. Kołczaka wysyłała sygnały, że dywizja nie jest jeszcze gotowa do walki, ale zostały one zlekceważone. W rezultacie na początku lipca 1919 trafiła ona na front, walcząc z wojskami bolszewickimi w rejonie Wierchnieuralska. Następnie przeszła w okolice Kustanaja w północnej części Kazachstanu. Już 17 sierpnia z powodu niezdolności do dalszej walki rozkazem szefa sztabu głównodowodzącego wojskami białych na Syberii i ministra wojny gen. Michaiła K. Dichterichsa dywizja została rozformowana. Poszczególne jej oddziały włączono w skład 4., 5. i 11 Korpusów Armijnych Armii Południowej gen. G.A. Biełowa.
Przypisy
Linki zewnętrzne Historia 41 Syberyjskiego Pułku Strzeleckiego, w tym 11 Syberyjskiej Dywizji Strzeleckiej Stan w 1913
Kategoria:Syberyjskie dywizje piechoty Imperium Rosyjskiego Kategoria:Dywizje piechoty Białej Armii Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty utworzone w 1910 Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918 Kategoria:Omsk