2 Dywizja Strzelców Polskich (2 DSP) – wielka jednostka piechoty Wojska Polskiego na Wschodzie.
Historia dywizji Dywizja została sformowana jesienią 1917 roku w Żubcowie, w składzie I Korpusu Polskiego. Dowódcą dywizji był generał major Józef Szamota.
Według etatu dywizja miała liczyć 371 oficerów, 36 lekarzy, 52 urzędników, 16.927 żołnierzy frontowych i 2308 żołnierzy niefrontowych oraz około 4500 koni, natomiast stan ewidencyjny w grudniu 1917 roku liczył 372 oficerów, 13 lekarzy, 17 urzędników, 3494 żołnierzy frontowych i 863 żołnierzy niefrontowych oraz około 530 koni.
Struktura organizacyjna Dowództwo 2 Dywizji Strzelców Polskich 5 pułk strzelców polskich 6 pułk strzelców polskich 7 pułk strzelców polskich 8 pułk strzelców polskich 2 Brygada Artylerii 2 dywizjon parkowy kompania inżynieryjna tabor dywizyjny dwa szpitale oddział opatrunkowy
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:2 Dywizja Strzelców Polskich (WP na Wschodzie) Kategoria:Wielkie jednostki I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Polskie jednostki piechoty utworzone w 1917 Kategoria:Polskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918