mały|Odsłonięcie pomnika, 27 maja 2008 roku mały|Tablica mały|prawo|Film wyświetlany na ekranie mały|Członkowie LSVD umieszczaja na pomniku banner z napisem: „Szacunek zawsze – nienawiść nigdy!” prawo|mały|Pomnik przy stacji Nollendorfplatz
Pomnik pamięci osób homoseksualnych prześladowanych przez nazizm (niem. Denkmal für die im Nationalsozialismus verfolgten Homosexuellen) w Berlinie został odsłonięty 27 maja 2008. Pomnik ten znajduje się w parku Großer Tiergarten, niedaleko Pomnika Pomordowanych Żydów Europy.
Forma i przesłanie pomnika Pomnik zaprojektowali Michael Elmgreen i Ingar Dragset. Ma kształt prostopadłościanu, wysokiego na 3,65 metra i o długości 4,7 metra, wykonanego z betonu, tak jak 2711 stel Pomnika Pomordowanych Żydów Europy. Na przedniej ścianie pomnika umieszczono niewielkie okno, w którym znajduje się ekran. Wyświetlany jest na nim krótki film ukazujący parę całujących się mężczyzn.
W pobliżu pomnika znajduje się tablica, na której w języku niemieckim i angielskim wyjaśniono historyczne tło i cel powstania pomnika:
Historia Zaraz po zakończeniu II wojny światowej osoby homoseksualne nie zostały oficjalnie uznane za ofiary nazizmu. W latach 50. i 60. paragraf 175 nadal był częścią niemieckiego kodeksu karnego. Gejów zaczęto uznawać za ofiary nazizmu dopiero w latach 80., np. w 1985 Richard von Weizsäcker, ówczesny prezydent Republiki Federalnej Niemiec, wymienił ich jako grupę ofiar.
Starania o postawienie w Berlinie pomnika rozpoczęły w 1993 grupa Der homosexuellen NS-Opfer gedenken oraz organizacja Lesben- und Schwulenverband in DeutschlandDenkmal für die im Nationalsozialismus verfolgten Homosexuellen.. Bundestag podjął decyzję o postawieniu takiego pomnika 12 grudnia 2003. Następnie ogłoszono konkurs na projekt, który wygrali Michael Elmgreen i Ingar Dragset.
Pewne kontrowersje wzbudziło nieumieszczenie na filmie wyświetlanym na ekranie będącym częścią pomnika pary całujących się kobiet. Choć brak dokumentacji stosowania represji przez nazistów wobec lesbijek, odnotowano przypadki zaginięcia lesbijek, np. w pubach Berlina. Feministyczne czasopismo EMMA stwierdziło, że pomnik powinien oddawać cześć także ofiarom wśród homoseksualnych kobiet. Ostatecznie ustalono, że film będzie wymieniany co 2 lata i będzie ukazywał również całujące się pary lesbijskie.
Pomnik odsłonięto 27 maja 2008. Wśród polityków uczestniczących w tym wydarzeniu byli: burmistrz Berlina Klaus Wowereit, przewodniczący Bundestagu Wolfgang Thierse, niemiecki minister kultury Bernd Neumann, Volker Beck oraz Renate Künast. Wowereit wygłosił mowę inauguracyjną.
W sierpniu 2008 doszło do aktu wandalizmu na pomniku – nieznani sprawcy zniszczyli szklany ekranZniszczono pomnik homoseksualnych ofiar nazizmu..
Podobne upamiętnienia w Berlinie Inny pomnik poświęcony homoseksualnym ofiarom nazizmu znajduje się w Berlinie przy stacji metra Nollendorfplatz. Ma kształt różowego trójkąta. Napis na pomniku: Totgeschlagen – Totgeschwiegen czyli Zabici – przemilczani.
Zobacz też Homomonument Paragraf 175 Paragraf 175 (film) Różowy trójkąt Czarny trójkąt
Przypisy
Linki zewnętrzne Denkmal für die im Nationalsozialismus verfolgten Homosexuellen , LSVD
Kategoria:Pomniki w Berlinie Kategoria:Prześladowania osób homoseksualnych w nazistowskich Niemczech Kategoria:Pomniki odsłonięte w 2008 Kategoria:Tiergarten