thumb|350px|Grań Kończystej od strony Doliny Batyżowieckiej (podpisane formacje) thumb|250px|Od góry: Grań Kończystej, Kopa Popradzka, Wołowiec Mięguszowiecki. Widok z Koprowego Wierchu
Grań Kończystej (słow. hrebeň Končistej, niem. Končystagrat, Kontschistagrat, węg. Koncsiszta-gerenc) – tatrzańska grań ciągnąca się od Przełęczy koło Drąga po Kończystą. Oddziela Dolinę Złomisk, a następnie Dolinę Stwolską od Doliny Batyżowieckiej. Przełęcz koło Drąga odgranicza Grań Kończystej od Zmarzłego Szczytu położonego w grani głównej Tatr Wysokich.
W grani można wyróżnić następujące formacje (w kolejności od północy na południe): Drąg (Drúk, ok. 2395 m n.p.m.), Wyżnia Przełączka koło Drąga (Vyšné sedlo pod Drúkom, ok. 2378 m), Turnia nad Drągiem (Veža nad Ľadovým, ok. 2417 m), Stadłowa Przełączka (Štrbina nad Ľadovým, ok. 2405 m), Igły nad Drągiem (Ihly nad Drúkom) – grupa czterech turniczek, Przełączka pod Małą Kończystą (Štrbina pod Malou Končistou), Mała Kończysta (Malá Končistá, 2450 m) – ma dwa wyraźne wierzchołki rozdzielone Szczerbiną w Małej Kończystej, Dziurawa Przełęcz (Kahulská štrbina, ok. 2380 m), Dziurawa Turniczka (Kahulská vežička), Wyżnia Dziurawa Przełączka (Vyšná Kahulská štrbina), Pośrednia Kończysta (Prostredná Končistá, ok. 2440 m), Rynicka Przełęcz (Rinčová štrbina, ok. 2395 m), Stwolska Turnia (Štôlska veža, 2463 m), Stwolska Przełęcz Wyżnia (Štôlska štrbina, ok. 2410 m), Zadnia Stwolska Czuba (Zadný Štôlsky hrb), Zadnie Stwolskie Wrótka (Zadná Končistá štrbina), Skrajna Stwolska Czuba (Predný Štôlsky hrb), Skrajne Stwolskie Wrótka (Končistá štrbina), Kończysta (wierzchołek północny), Wyżnie Pasternakowe Wrótka (Vyšná Pastrnakova bránka), Kończysta (Končistá, wierzchołek główny – Kowadło, 2537 m), Pośrednie Pasternakowe Wrótka (Prostredná Pastrnakova bránka), Pasternakowe Czuby (Pastrnakove zuby), Niżnie Pasternakowe Wrótka (Nižná Pastrnakova bránka). Poniżej Grani Kończystej, po stronie Doliny Złomisk przebiega ciąg zachodów zwany Stwolską Ławką (Lávka v Končistej), łączący Przełęcz koło Drąga ze Stwolską Przełęczą (2168 m). Umożliwia ona do większości obiektów w Grani Kończystej dostęp łatwiejszy niż droga granią, która jest na odcinku Przełęcz koło Drąga – Pośrednia Kończysta dość trudna.
Pierwsze przejścia Grani Kończystej: letnie, od Przełęczy koło Drąga na Kończystą – Alfred Martin i Hermann Rumpelt, 25 sierpnia 1908 r., zimowe, z ominięciem północnej grani Drąga – Ivan Gálfy, Juraj Richvalský i Ladislav Richvalský, nocą 13–14 kwietnia 1953 r., zimowe, razem z północną granią drąga, w drugą stronę – P. Bodický, V. Koch, P. Koreň, Martin Košik i Ivan Urbanovič, 6 kwietnia 1955 r.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Granie i grzbiety Tatr Wysokich Kategoria:Granie i grzbiety słowackich Tatr