Frankfurt (Main) Konstablerwache – podziemna stacja kolejowa i stacja metra we Frankfurcie nad Menem, w kraju związkowym Hesja, w Niemczech. Korzysta z niej 191 000 pasażerów dziennie.
Stacja znajduje się na wschodnim końcu pieszego odcinka ulicy Zeil w obszarze sklepów i jest wykorzystywana przez linie S-Bahn Rhein-Main S1-S6, S8 i S9 (tunel średnicowy) oraz linie metra U4 i U5 oraz U6 i U7. Oprócz tego na poziomie ulicy kursuje tędy najdłuższa linia tramwajowa Frankfurtu, nr 12. Konstablerwache stanowi też węzeł dla autobusów nocnych.
Historia thumb|left|Poziom D z peronem 3 S-Bahn (po prawej) i peronem metra (po lewej) Już w początku XX wieku Konstablerwache była jednym z głównych węzłów w sieci tramwajowej Frankfurtu. Wschodnia część obecnej podziemnej stacji powstała w początku lat 70. XX w., od 26 maja 1974Schwandl: Frankfurt Stadtbahn..., s. 52. kursowała przezeń linia metra B1 (obecnie U5). Fragment położonej poprzecznie dolnej części stacji zbudowano w stanie surowym, w tym także fragment nigdy nie zrealizowanego tunelu drogowego pod Zeil. W 1983Schwandl: Frankfurt Stadtbahn..., s. 114. otwarto tunel kolejowy pod Zeil oraz kolejową część stacji Konstablerwache, do której przedłużono linie S-Bahn kończące od 1978 bieg na stacji Frankfurt (Main) Hauptwache. Całkowicie uruchomiono stację 11 października 1986 (dwa tygodnie po planowanym terminie), gdy otwarto linie metra U6 i U7.
Po likwidacji linii tramwaju przez Konstablerwache, co nastąpiło w 1978 r., tramwaje nadjeżdżające od północy kończyły bieg na ślepym torze w ciągu Große Friedberger Straße. W 1999 r. otwarto pierwszą od czasu rozpoczęcia budowy metra nową linię tramwajową we Frankfurcie w ciągu Kurt-Schumacher-Straße i Konrad-Adenauer-Straße.
Układ przestrzenny stacji thumb|Wagon linii U6 na kondygnacji D w kierunku do Praunheim Tak jak stacja Hauptwache, także Konstablerwache ma rozległą kondygnację rozdzielczą, tzw. poziom B (lub -1). Oprócz zasadniczej funkcji dojścia do peronów, służy ona także jako galeria handlowa oraz przejście piesze pod ulicą. Należy do niej także przygotowany fragment tunelu północ-południe, który jednak nie został zrealizowany.
Poniżej poziomu B znajduje się poziom C (-2) z trójtorową stacją linii metra U4 i U5 w kierunku północ-południe. Tory w kierunku południowym znajdują się przy peronie wyspowym – najbardziej na zachód położony tor dla linii U5 w kierunku Dworca Głównego, środkowy tor dla linii U4 w kierunku Bockenheimer Warte. Wschodni tor do ruchu na północ leży przy peronie bocznym i służy obu liniom w kierunku Preungesheim (U5) względnie Seckbacher Landstraße (U4).
Na najniżej położonej kondygnacji D (-3) znajdują się dwa perony wyspowe w kierunku wschód-zachód. Wewnętrzne tory używane są przez S-Bahn, zaś zewnętrzne przez metro. Pociągi S-Bahn oraz metra U6 i U7 odjeżdżają z przeciwnych krawędzi wspólnych peronów, także przesiadka w kierunku zachodnim lub wschodnim jest możliwa bez pokonywania różnicy poziomów. Na wschodnim końcu peronów znajdują się schody ruchome prowadzące bezpośrednio na perony kondygnacji CSchwandl: Frankfurt Stadtbahn..., s. 88.. Wszystkie kondygnacje stacji dostępne są dla niepełnosprawnych ruchowo poprzez windy, jednak podziemne perony nie są jeszcze wyposażone w linie prowadzące dla niewidomych.
Ściany zatorowe kondygnacji D ozdobione są malarstwem ściennym wedle projektu F.E. GarnieraFriedrich Ernst von Garnier (ur. 1935 we Wrocławiu) – grafik niemiecki, laureat product design award w 1985.. Na plamy o organicznych kształtach utrzymane w tonacji żółci i zieleni nałożone są nieco jaśniejsze litery. Te układają się we fragment tekstu rozporządzenia rady miejskiej z 1756:
w polskim tłumaczeniu:
Napis nawiązuje do dawnego posterunku konstabli, tj. straży miejskiej, od którego pochodzi nazwa obecnej stacji.
Przypisy
Bibliografia Robert Schwandl: Frankfurt Stadtbahn Album – The Frankfurt Light Rail Network + S-Bahn. Berlin, Robert Schwandl Verlag, 2008, .
Linki zewnętrzne
Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe we Frankfurcie nad Menem Kategoria:Metro we Frankfurcie nad Menem