Peptydy natriuretyczne – białka zaliczane do neurohormonów. Uczestniczą w regulowaniu gospodarki wodno-sodowej organizmu. Opowiadają za prawidłowe funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego, działając bezpośrednio na naczynia krwionośne, rozszerzając je.
Wyróżnia się:
peptyd natriuretyczny typu B (mózgowy peptyd natriuretyczny, BNP) peptyd natriuretyczny typu A (przedsionkowy peptyd natriuretyczny, ANP) peptyd natriuretyczny typu C (CNP) długodziałający peptyd natriuretyczny (LANP) peptyd rozszerzający naczynia peptyd kaliuretyczny uroguanilina urodylatyna urotensyna
Wszystkie peptydy natriuretyczne mają w nerkach działanie naczyniorozszerzające i .
Działanie Działanie peptydów natriuretycznych polega na aktywacji receptora NPR1. Jego funkcję pełni cząsteczkowa cyklaza guanylanowa (CG). Występuje ona w 3 izoformach:
CGA - receptor NPR1a (RA), CGB - receptor NPR1b RB), CGC - receptor NPR1c (RC).
Głównym wewnątrzkomórkowym przekaźnikiem peptydów natriuretycznych jest cGMP. W niektórych komórkach aktywują również cyklazę adenylanową i działają za pośrednictwem cAMP.
Funkcja Najważniejszą rolą peptydów natriuretycznych jest zwiększanie przepływu krwi. Spowodowane jest to następującymi mechanizmami:
Zwężenie naczynia odprowadzającego i rozszerzenie doprowadzającego – wzrasta wtedy ciśnienie hydrostatyczne w naczyniach włosowatych kłębuszków oraz filtracja kłębuszkowa i wytwarzanie moczu pierwotnego. Dotyczy głównie nefronów korowych. Zwiększenie przepływu krwi w naczyniach prostych towarzyszących nefronom o długiej pętli Henlego. Utrudnia to reabsorpcję płynu z kanalików i ułatwia rozproszenie gradientu osmotycznego w rdzeniu narządu. Osłabianie zwężającego działania wazopresyny, angiotensyny II, noradrenaliny i endoteliny na naczynia proste nerek.
W ostrym niedokrwieniu nerek zapobiegają uszkodzeniu kłębuszków nerkowych i nabłonka szczoteczkowego kanalików proksymalnych.
Przypisy
Kategoria:Hormony