Bogdan Justynowicz (ur. 30 sierpnia 1939 we wsi Stara Wilejka koło Wilna) – polski poeta i prozaik.
Życiorys W 1946 przyjechał z rodziną do Gdańska. Od 1955 uczęszczał do II Liceum Ogólnokształcącego im. Pestalozziego. W 1957 zdał maturę i rozpoczął studia na Wydziale Historii Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Gdańsku (obecnie Uniwersytet Gdański). W 1960 został członkiem Związku Literatów Polskich. Od 1961 roku należał do PZPR. W 1968 przeniósł się do Warszawy, gdzie w 1970 ukończył studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Debiutował na łamach dziennika „Głos Wybrzeża” jako poeta. W latach 1957–1967 był redaktorem prasy Wybrzeża Gdańskiego. Od 1983 należy do nowego ZLP. Mieszka w Warszawie.
Twórczość Przed jutrem (poezje) 1958 Przenikanie (poezje) 1960 Ćwiczenie dykcji (poezje) 1966 Południk elegii (poezje) 1968 Nadbrzeże malarzy. Szkice o gdańskich plastykach Rok świetlny (poezje) 1973 Miłość, nasz syn (poezje) 1987 Wiersze wybrane 1986 Książka Której Się Śniło (utwór dla dzieci)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Polscy poeci XX wieku Kategoria:Polscy prozaicy XX wieku Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy twórcy literatury dziecięcej i młodzieżowej Kategoria:Dziennikarze związani z Gdańskiem Kategoria:Urodzeni w 1939