Bełkotanie – ciężka postać dyslalii polegająca na niemożności prawidłowego wymawiania dźwięków. Do bełkotania zalicza się reranie (nieprawidłowe wymawianie głoski „r” np.: rower = lowel); seplenienie i szeplenienie (nieprawidłowe wymawianie głosek „s” i „sz” np.: stacja = sztacja, poszła = posła); zniekształceniom może ulegać wymowa innych głosek np.: „k”, „l”, „p” i in.
Przyczyny bełkotania mogą być różne: niedosłuch, nieprawidłowa budowa jamy ustnej lub krtani, braki w uzębieniu, uszkodzenie układu nerwowego (dróg nerwowych lub ośrodka korowego analizatora słuchowego).
Dziecko, które bełkocze pod koniec wieku przedszkolnego, powinno być zbadane przez logopedę, który ustali przyczynę bełkotania i udzieli wskazówek co do dalszego postępowania.
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia zdrowia dziecka.
Kategoria:Logopedia