Jozef Branecký (ur. 31 marca 1882 w Skalicy, zm. 14 listopada 1962 w Pezinoku) – słowacki powieściopisarz, dramaturg i teolog.
Wychowywał się w rzemieślniczej rodzinie. W 1907 ukończył teologię i filologię klasyczną w Budapeszcie. W 1917 został wybrany rektorem trenczyńskiego gimnazjum, od 1932 prowincjał pijarów na Słowacji.
Na temat jego twórczości powstała monografia I. Kotvana Jozef Branecký (1882–1962), Trenczyn 1942.
Ważniejsze utwory Vianoce chudobneho žaka (1919) Zo stareho Trenčina (1926) Frater Johannes (1929) Ked' rumy ožiju (1931–1932) Pribinove vrby (1941) Alexander a Alexandra (1948)
Bibliografia A. Kantorowicz, Branecký Jozef (1882–1962) w: Literatury zachodniosłowiańskie czasu przełomów 1890–1990, t. 1, Katowice 1994, s. 154–155.
Kategoria:Słowaccy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zmarli w 1962 Kategoria:Ludzie urodzeni w Skalicy (Słowacja)