Obywatelski Komitet Obrony Przeciwgazowej (OKOP) – stowarzyszenie, którego głównym celem było wybudowanie gmachu dla Instytutu Badawczego Broni Chemicznej z zebranych funduszy społecznych.
Komitet założycielski 180px|thumb|right|Ignacy Mościcki 180px|thumb|right|Władysław Rabski Komitet założycielski OKOP powstał w lipcu 1922 w Warszawie a w jego skład weszli: prof. Ignacy Mościcki dr Zenon Martynowicz inż. Władysław Szaynok inż. Jan Zagleniczny Bogusław Herse dr Władysław Rabski inż. Władysław Kiślański płk Adolf Małyszko inż. Eugeniusz Berger dr Bogdan Deryng
Historia 22 września 1922 na pierwszym posiedzeniu OKOP przyjęto jego statut oraz regulamin powoływania komitetów miejscowych.
Prezesem OKOP został inż. Jan Zagleniczny zaś jego zastępcą płk Adolf Małyszko.
Z powodu niewystarczających funduszy nie udało się zbudować nowej siedziby. 15 grudnia 1924 OKOP podjął uchwałę w sprawie reorganizacji i zmiany nazwy na Towarzystwo Obrony Przeciwgazowej (TOP).
Oddziały OKOP W roku 1923 funkcjonowały następujące oddziały OKOP (w nawiasach podani są ich prezesi) Będzin (Jan Misiorski) Białystok (woj. Stefan Popielawski) Biłgoraj (płk Wiktor Aleksander Pogorzelski) Ciechanów Częstochowa (ks. dziekan Wróblewski) Dobrzejewice (Wacław Konczalski) Gołcza (ks. Kruszyński) Grodno (J. Biegański) Grudziądz (dr Jan Sujkowski) Igołomia Iwanowice (ks. Władysław Durmasiewicz) Jabłonna (płk Marian Kozłowski) Jarosław (starosta Edmund Prezentkiewicz) Juchnowiec (Feliks Rypiński) Kacice Konin (starosta J. Augustowski) Kopalnia „Saturn” (E. Jankowski) Kopalnia „Niwka” (Emil Winter) Końskie (inż. S. Malanowicz) Kowal Kozienice (A. Dukalski) Knurów (inż. Czesław Jakubowicz) Leszno (dr Berkan) Lipno (Zygmunt Uzarowicz) Lublin (woj. Moskalewski) Łask Łomża (gen. Stanisław Suryn) Łódź (inż. Stawiski) Łuków (starosta M. Słomiński) Michałowice (w organizacji) Miechów Nasielsk Opatów (Zygmunt Leszczyński) Ostrowiec (inż. Zygmunt Widera) Ostrów Mazowiecka (starosta Władysław Dąbrowski) Pińsk (Stanisław Tomaszewicz) Pleszew (Franciszek Klasa) Płock (S. Będowski) Poznań (prezydent miast dr Cyryl Ratajski) Racławice (Włodzimierz Łącki) Radom (inż. Władysław Krzyżanowski) Rokitno (mjr Stanisław Babeńskowski) Rypin (Antonina Gniazdowska) Sieradz (ppłk Wiktor Rostocki) Skierniewice (Wacław Górski) Słomniki (w organizacji) Sochocin (ks. Franciszek Wojewódzki) Starachowice (inż. B. Rafalski) Starogard Szydłowiec (ks. M. Stankowski) Tczew (K. Antonowicz) Tczyca (Wojciech Kula) Tomaszów Lubelski (Michał Hertz) Włocławek (inż. A. Olszanowski) Włodzimierz Wołyński (Horodyski) Zduńska Wola
Przekształcenia Obywatelski Komitet Obrony Przeciwgazowej (1922-1924) → Towarzystwo Obrony Przeciwgazowej (1924-1928) → Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej (1928-1939)
Przypisy
Bibliografia Materiały Centralnego Archiwum Wojskowego.
Kategoria:Broń chemiczna Kategoria:Stowarzyszenia w II Rzeczypospolitej Kategoria:Stowarzyszenia związane z wojskowością