Mehmed „Meša” Selimović (cyr. Мехмед „Меша” Селимовић; ur. 26 kwietnia 1910 w Tuzli, zm. 11 lipca 1982 w Belgradzie) – pisarz tworzący w języku serbsko-chorwackim.
Życiorys W 1934 ukończył studia na wydziale filologicznym Uniwersytecie w Belgradzie. Po studiach pracował w zawodzie nauczyciela w gimnazjum w Tuzli. W 1943 opuścił Tuzlę i przedostał się na tereny kontrolowane przez NOVJ. W tym samym roku wstąpił do Komunistycznej Partii Jugosławii i podjął pracę w wydziale propagandy. Pełnił funkcję komisarza jednego z oddziałów partyzanckich, działających w Bośni. W 1944 przeniósł się do Belgradu, a w 1947 do Sarajewa. W Sarajewie pracował początkowo w zawodzie nauczyciela, a następnie w przedsiębiorstwie Bosna Filma i w Teatrze Narodowym. W 1971 przeszedł na emeryturę.
Pisał powieści i opowiadania. Większość jego dzieł rozgrywa się w scenerii bośniackiej w okresie panowania osmańskiego.
Był dwukrotnie żonaty. Z pierwszego małżeństwa z Desą miał córkę Slobodankę. Z drugą żoną Daroslavą doczekał się dwóch córek (Jasenki i Mašy).
Dzieła 1947 – Uvrijeđeni čovjek 1950 – Prva četa 1957 – Tuđa zemlja 1958 – Noć i jutra 1961 – Tišine 1965 – Magla i mjesečina 1966 – Eseji i ogledi 1966 – Derviš i smrt 1967 – Za i protiv Vuka 1970 – Tvrđava 1970 – Djevojka crvene kose 1974 – Ostrvo 1976 – Sjećanja 1983 – Krug (niedokończona powieść)
W języku polskim wydano dwie jego powieści: Derwisz i śmierć (Derviš i smrt, wyd. pol. 1977) oraz Twierdza (Tvrđava, wyd. pol. 1976).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Belgradzkiego Kategoria:Bośniaccy pisarze Kategoria:Jugosłowiańscy pisarze Kategoria:Ludzie urodzeni w Tuzli Kategoria:Serbscy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1982