Czesław Skotnicki (ur. 8 kwietnia 1871 we wsi Moszczanka, zm. 1 września 1945 w Łodzi) – polski hydrotechnik, profesor melioracji, w latach 1924−1926 rektor Politechniki Warszawskiej;
Życiorys Młodość Dziecięce lata spędził na wsi, w domu swych rodziców, w majątku Podwierzbie, dzierżawionym przez jego ojca, a należącym do klucza dęblińskiego. W Warszawie ukończył Gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie, i po uzyskaniu matury wysłany został w 1891 r. na studia wyższe na politechnikę w Rydze, które ukończył z wyróżnieniem, uzyskując dyplom inżyniera mechanika. W trakcie studiów przyjęty został do korporacji akademickiej Arkonia.
Działalność zawodowa i naukowa thumb|240px|Grób Czesława Skotnickiego na cmentarzu Powązkowskim Po ukończeniu studiów w 1895 r. powrócił do Warszawy, gdzie wkrótce założył rodzinę. Przez pierwsze lata praktykował jako inżynier mechanik w różnych przedsiębiorstwach, jak Gazownia Miejska, Papiernia „Soczewka”, a także w biurze budowy młynów.
Jednakże praca inżyniera mechanika nie dawała mu pełnego zadowolenia. Pochodzenie ziemiańskie pociągało go do prac związanych z podniesieniem kultury rolnej. Toteż rozpoczął gruntowne studia związane z inżynierią wiejską, z problemem melioracji wodnych. W 1903 wstępuje jako wspólnik do biura melioracyjnego S. Janicki i W. Majlert. Jednak po 3 latach został powołany na stanowisko dyrektora Warszawskiego Towarzystwa Melioracyjnego. Jako dyrektor Towarzystwa zastęp inżynierów meliorantów, prowadząc jednocześnie wykłady na kursach rolniczych, które z biegiem czasu zostały przekształcone w Szkołę Główną Gospodarstwa Wiejskiego. W okresie poprzedzającym I wojnę światową Czesław Skotnicki odbył liczne podróże naukowe do Austrii, Niemiec, Danii i Szwecji. Równocześnie ogłasza publikacje i większe prace. Współpracował też ściśle z wydawnictwem „Przeglądu Technicznego”. Był pracownikiem Rady Komisji Rolnictwa Tymczasowej Rady StanuWłodzimierz Suleja, Tymczasowa Rada Stanu, Warszawa 1998, s. 223..
Stał się czołowym pionierem ruchu melioracyjnego, toteż z chwilą otwarcia, w czasie I wojny światowej, polskiej politechniki w Warszawie, został powołany na stanowisko profesora zwyczajnego i dziekana Wydziału Inżynierii Wodnej.
Począwszy od 1920 r. poświęcił się wyłącznie pracom naukowym. W latach 1924−1926 rektor Politechniki Warszawskiej. 11 listopada 1937 r. został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski „za zasługi na polu pracy naukowej”..
W czasie II wojny światowej stan jego zdrowia uległ poważnemu pogorszeniu. Wyniesiony na noszach po upadku powstania warszawskiego, został w stanie półprzytomnym przewieziony do Krakowa, a następnie do Łodzi, gdzie zmarł 1 września 1945 r.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 91-1-26,27).
Dorobek naukowy Na czoło jego prac naukowych, ogłoszonych w liczbie około 80 należy wysunąć podręcznik „Nauka Melioracji” (1925), oraz opracowanie tabel do określania wody w przewodach drenarskich, stosowanych w pracach melioracyjnych do dziś.
Ponadto opublikował m.in.
„Zarys drenowania” „Uprawa łąk torfiastych” „Przyrodoznawstwo a wykształcenie techniczne” (1931)
Przypisy
Bibliografia Księga Pamiątkowa Arkonii 1929–1979
Linki zewnętrzne Czesław Skotnicki na stronie Politechniki Warszawskiej Czesław Skotnicki – prace w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci Politechniki Ryskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy hydrolodzy Kategoria:Polscy korporanci Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Rektorzy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Urodzeni w 1871 Kategoria:Współpracownicy Tymczasowej Rady Stanu Kategoria:Zmarli w 1945