Legia Rycerska – polska formacja wojskowa Wojska Polskiego na Wschodzie wchodząca w skład I Korpusu Polskiego w końcowym okresie I wojny światowej.
Formowanie i zmiany organizacyjne W grudniu 1917 Naczelny Polski Komitet Wojskowy w porozumieniu z dowódcą I Korpusu Polskiego postanowił z nadmiaru oficerów utworzyć Legion Rycerski. Stanowił on rezerwę oficerów chwilowo bez stanowisk. Był też zwartym oddziałem bojowym.
Początkowo nosiła ona nazwę Legii Oficerskiej i dzieliła się na kilkanaście pododdziałów w tym Legionu Jazdy pod dowództwem płk. Bielińskiego, 2 Legionu Piechoty pod dowództwem pułkownika Konarzewskiego czy 3. Legionu Artyleryjski i Broni Specjalnych pod dowództwem podpułkownika Habicha. Każdy Legion formowany był na wzór samodzielnej kompanii. 3 Legion nie posiadał armat. Uzbrojony był w karabiny maszynowe. Prowadził jednak kursy artyleryjskie. Do tego Legionu przyjmowani byli też saperzy, lotnicy i radiotelegrafiści.
Rozkazem dowódcy Korpusu z 9 stycznia 1918 legiony zostały przemianowane i przydzielone do poszczególnych dywizji.
Razem Legia Oficerska w 1917 r. w okresie formowania w Mińsku Litewskim liczyła ok. 300 oficerów.
W kwietniu 1918 r. utworzono ponownie oddziały złożone z oficerów tym razem jako Legię Rycerską. Legia podlegała organizacyjne dowódcy Korpusu a organizacyjnie komendantowi twierdzy w Bobrujsku i odegrała wybitnie wielką rolę w walkach w obronie Bobrujska i Rohaczewa. 20 kwietnia 1918 r. liczyła 1000 żołnierzy.
Ubiór oficerów legionów nie różnił się od ubioru oficerów poszczególnych rodzajów broni. Oficerowie mieszkali początkowo na kwaterach i stołowali się oddzielnie.
Skład organizacyjny 20 kwietnia 1918 roku dowódca Legii Rycerskiej − ppłk Eugeniusz Habich dowódca 1 batalionu − kpt. Stanisław Wrzaliński dowódca 2 batalionu − ppłk Czesław Łabuć dowódca plutonu artylerii − kpt Jakowicz dowódca łączności − por. Minkiewicz
W Legii służył również: Stefan Chrzanowski Marek Józef Dołęga-Zakrzewski Jan Grudzień Michał Kobyliński Stanisław Pietrzyk podkapitan Hieronim Suszczyński
Kawalerowie Amarantowej Wstążki Żołnierze dywizjonu odznaczeni za waleczność Amarantową Wstążką rozkazem dowódcy I Korpusu Polskiego z 19 marca 1918:
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
dostęp 11.10.2008
Kategoria:Wojsko Polskie na Wschodzie 1914–1920 Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1917 Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1918