Jan Nagiel (ur. 26 września 1894 w Częstochowie, zm. 7 sierpnia 1920 w Dorohusku) – starszy szeregowy Wojska Polskiego, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Order Virtuti Militari.
Życiorys Był synem Aleksandra i Łucji z Rakfałów. Absolwent Szkoły Ludowej, pracował jako murarz. Od 28 listopada 1918 służył w Wojsku Polskim, przydzielony do 7 kompanii 27 pułku piechoty. Walczył jego szeregach na froncie wojny polsko-bolszewickiej. Wyróżnił się w czerwcu 1920 w walkach pod Wołodarką przeciwko Armii Konnej Budionnego, wykonując ochotniczo zadanie zwiadowcze pod ostrzałem nieprzyjaciela, został za to odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari (pośmiertnie w 1921Dekret Wodza Naczelnego L. 2648 z 28 lutego 1921 r. Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 11 poz. 327). Zginął 7 sierpnia 1920 w Dorohusku i tam został pochowany.
Był kawalerem.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1266 – pośmiertnie, 28 lutego 1921
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polegli w wojnie polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Żołnierze piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1920 Kategoria:Ludzie urodzeni w Częstochowie Kategoria:Żołnierze 27 Pułku Piechoty (II RP)