120px|thumb|Odznaka na czapkę polową 120px|thumb|Pułkownik IR w mundurze paradnym 120px|thumb|Kurtka munduru kadeta-zastępcy oficera IR. 9 9 Galicyjski Pułk Piechoty Hrabiego Clerfayt () – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku Pułk został utworzony w 1725. Okręg uzupełnień nr 9 Stryj na terytorium 10 Korpusu.

W 1869 pułk otrzymał nazwę wyróżniającą „Galicyjski”. W 1888 pułk otrzymał „na wieczne czasy” imię marszałka polnego Franza Sebastiana Karla Josepha Clerfayt de Croix. Pułk obchodził swoje święto 4 czerwca w rocznicę bitwy pod Magenta stoczonej w 1859. W 1866 żołnierze pułku nosili jasnoniebieskie pantalony oraz białe kurtki z jabłkowozielonymi mankietami i kołnierzem i żółtymi guzikami. Kolory pułkowe: wyłogi i patki jabłokowozielone, guziki złote.

Garnizony pułku W 1868 roku sztab pułku stacjonował w Sybinie (węg. Nagyszeben, , natomiast Główna stacja okręgu uzupełnień i kancelaria rachunkowa () pozostawała w Stryju. W następnym roku sztab pułku został przeniesiony do Ołomuńca (Olmütz) i włączony w skład 2 Brygady V Dywizji. Komenda rezerwowa i stacja okręgu uzupełnień pozostawała w Stryju.

W 1880 roku pułk został przeniesiony do Maglaj na okupowane terytorium Bośni i Hercegowiny, a w 1882 roku do Lwowa. W 1888 roku pułk został przeniesiony ze Lwowa do Jarosławia, a Komenda Okręgu Uzupełnień pozostała w Stryju. W 1889 roku sztabu pułku razem z 3. i 4. batalionem stacjonował w Jarosławiu, 2. batalion w Radymnie, a 1. batalion i Komenda Okręgu Uzupełnien w Stryju. W 1902 roku pułk stacjonował w Przemyślu z wyjątkiem 2. batalionu, który pozostawał w okręgu uzupełnień w Stryju. Cały pułk wchodził w skład 47 Brygady Piechoty należącej do 24 Dywizji Piechoty. W 1906 roku 3. batalion został przeniesiony koszar w Radymnie. Dyslokacja i podporządkowanie pułku nie uległo zmianie do 1914 roku.

Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo posiadał niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. Skład narodowościowy czerwcu 1914: Ukraińcy – 73%, inni 27%. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swój jeden batalion nowo formowanemu 109 pułkowi piechoty.

Szefowie pułku Kolejnymi szefami pułku byli: FM Francisco Los Rios de Gutierrez (1725 – †23 III 1775), FM Franz Sebastian Karl Joseph Clerfayt de Croix (1775 – †21 VII 1798), FM Adam Kazimierz Czartoryski (1802 – †19 III 1823), FML Friedrich Wilhelm Belgicus von Bentheim-Steinfurt (1825 – †12 X 1839), FZM Prokop von Hartmann-Klarstein (1839 – †21 XII 1868), FZM Karl von Mertens (1869 – †25 III 1874), FZM (1874 – 1888).

Żołnierze pułku Dowódcy pułku obrist Franz de Barela (1725) płk Adolph Eduard Baumbach (1863) płk Ottokar von Procházka (1866) płk Ferdinand von Rueber (1868 – 1869) płk Rudolph Kräutner von Thatenburg (1869 – 1873) płk Guido von Kober (1875 – 1876 → szef Oddziału 1 Ministerstwa Wojny Rzeszy) płk Ferdinand Much (1876) płk Nikolaus Lauppert (1876) płk Nikolaus Lauppert (1877 – 1878 → stan spoczynku) płk Heinrich Pelican (1878 – 1883 → dowódca 54 Brygady Piechoty) płk Emil von Anders (1883 – 1887 → urlopowany) płk Friedrich Prawda (1887 – 1889 → urlopowany) płk Leopold von Grivičić (1899 – 1893 → dowódca 50 Brygady Piechoty) płk Arthur Jonak von Freyenwald (1893 – 1898 → dowódca 50 Brygady Piechoty) płk Karl Freiherr Daublesky von Sterneck zu Ehrenstein (1898 – I 1904 → dowódca 19 Brygady Piechoty) płk Richard Schreyer (1904 – 1907 → dowódca 52 Brygady Piechoty Obrony Krajowej) płk Franz Schreitter von Schwarzenfeld (1907 – 1910 → dowódca 14 Brygady Piechoty) płk Feliks Cyrus-Sobolewski (X 1910 – IX 1914 → dowódca 9 Brygady Piechoty) płk Ludwig Kemmel-Schuster von Megyfalu (1914 – 1916 → dowódca 18 Brygady Górskiej)

Oficerowie pułku W czasie wojny francusko-austriackiej 1859 w szeregach pułku walczył porucznik Adolf Amort. Służbę w pułku pełnili m.in. porucznicy: Alfred Redl (1883–1897) i Rudolf Towarek (1904–1914).

W czasie I wojny światowej w szeregach pułku walczyli między innymi kapitanowie Władysław Kozubowski (†23 XI 1914) i Artur Manowarda oraz porucznicy: Stefan Halewski-Hrycyszyn, Józef Hoszowski, Stanisław Krzyż, Michał Lauer i Wilhelm Lobkowitz. Lekarzem pułkowym był starszy lekarz sztabowy 2. klasy Fanciszek Lewicki.

Przypisy

Bibliografia

Michael R. Lorenz, Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900-1914

Kategoria:Galicyjskie pułki piechoty cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Jarosławiu Kategoria:Cesarska i Królewska Armia we Lwowie Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Ołomuńcu Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Przemyślu Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Radymnie Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Stryju Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Sybinie Kategoria:Austro-węgierskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1725 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918