thumb|Jubileuszowa moneta Ukrainy — 100 lat „Motor Sicz”. Awers thumb|Jubileuszowa moneta Ukrainy — 100 lat „Motor Sicz”. Rewers Motor Sicz (ukr. Мотор Січ) – ukraińskie przedsiębiorstwo produkujące silniki samolotowe, śmigłowcowe oraz bloki energetyczne oparte na turbinach gazowych.
Historia Zakład został założony w 1907 roku w Zaporożu (do 1921 roku: Aleksandrowsku). Do grudnia 1915 r. produkował mechanizmy i narzędzia rolnicze, zajmował się różnego rodzaju obróbką mechaniczną oraz żeliwa i miedzi.
W grudniu 1915 r. zakład kupiła spółka akcyjna „Duflon, Konstantynowicz i K°” („Deka”), zmieniając profil działalności produkcyjnej. W listopadzie 1916 roku zbudowano w nim pierwszy sześciocylindrowy silnik chłodzony cieczą (M-100).
W czasach ZSRR, w okresie międzywojennym upaństwowiony zakład otrzymał numer 29 i stał się dużym producentem silników lotniczych. 5 maja 1945 roku utworzono w nim biuro rozwojowe małych i średnich silników lotniczych, pod kierunkiem Aleksandra Iwczenki.
W 1953 roku fabryka rozpoczęła produkcję silników turboodrzutowych, zaczynając od RD-45 i RD-500. Pod koniec lat 80. zatrudniała 35 tysięcy ludzi, produkując 4–5 tysięcy silników 25 typów rocznie.
Po rozpadzie ZSRR przedsiębiorstwo znalazło się na niepodległej Ukrainie, nosząc nazwę Kompania Lotnicza Motor Sicz. Zostało następnie przekształcone w spółkę akcyjną. Od 1988 roku dyrektorem, a od 1991 roku dyrektorem generalnym był Wiaczesław Bogusłajew, który kierował nim przed dwie pierwsze dekady XXI wieku. Bogusłajew, uważany za ukraińskiego oligarchę, stał się również bezpośrednim właścicielem 15% akcji spółki, pośrednio kontrolując ją także przez inne podmioty. Przedsiębiorstwo było jednym z największych producentów silników lotniczych na świecie, eksportując wyroby do ponad 120 krajów. W okresie maksymalnego rozwoju produkowała 55 modeli silników.
Obecnie jest jedną z wiodących światowych korporacji w zakresie rozwoju, produkcji, naprawy i serwisu lotniczych turbinowych silników spalinowych do samolotów i śmigłowców, a także przemysłowych instalacji turbin gazowych. W 2017 roku firma zatrudniała 27 320 pracowników.
Istotnym rynkiem pozostawała Rosja, która na początku XXI wieku kupowała ponad 80% silników dla produkowanych śmigłowców w Motor Siczy, co stanowiło prawie połowę produkcji zakładów. Kooperacja z Rosją została utrudniona po aneksji Krymu w 2014 roku, co było jednym z powodów pogorszenia sytuacji przedsiębiorstwa. W 2019 roku starania o nabycie kontrolnego pakietu akcji podjęła strona chińska.
Struktura PJSC „Motor Sicz” PJSC „Motor Sicz” obejmuje następujące jednostki strukturalne zlokalizowane na terytorium Ukrainy: Zaporoski Zakład Budowy Silników – zakład główny (miasto Zaporoże). Zaporoski Zakład Budowy Maszyn im W. I. Omelczenki (miasto Zaporoże). Sniżański Zakład Budowy Maszyn (miasto Śnieżne). Wołoczyski Zakład Budowy Maszyn (miasto Wołoczyska). Motor-Sicz Airlines (miasto Zaporoże). lokalna firma telewizyjno-radiowa „Alex” (miasto Zaporoże).
Przypisy
Linki zewnętrzne strona przedsiębiorstwa
Kategoria:Przedsiębiorstwa na Ukrainie