Parafia św. Trójcy w Latowiczu – parafia rzymskokatolicka należąca do dekanatu siennickiego, diecezji warszawsko-praskiej, metropolii warszawskiej.

Historia Parafia została założona w XI w., jako jedna z pierwszych w zawiślańskiej części diecezji poznańskiej. Ze względu na brak dokumentów, możemy mówić, że powstała na przełomie XIII/XIV wieku. Należała do archidiakonatu czerskiego.

Pierwszy drewniany kościół, pw. św. Wawrzyńca, został wzniesiony na ul. Długiej. Patronem świątyni był św. Jan Chrzciciel. Parafia początkowo obejmowała osady – późniejsze miasteczka: Borowie, Cegłów, Jeruzal, Kozłów, Kuflew, Miastków, Parysów, Seroczyn, Siennicę, Stoczek, Wodynie, Zwolę i Żeliszew.

Kolejny kościół pw. św. Anny wzniosła księżna mazowiecka Anna Konradowa w 1400 r. w związku z lokacją miasta na prawach miejskich. W XIV i XV w. zmniejszyła się parafia, gdyż wydzielono z niej i utworzono nowe w: Miastkowie (1424 r.), Wodyniach (1445 r.), Kiczkach (1458 r.), Parysowie (1461 r.), Stoczku (1472 r.) i Kuflewie (1515 r.).

W XVI w. wzrastała pozycja kościoła, przy którym w 1548 r. istniało stowarzyszenie kapłanów Fraternitas Presbyterorianum. W XVI w. utworzono dekanat Latowicz. W 1519 r. Do parafii Latowicz należało 7 miejscowości: Wielgolas, Starogród, Transbór, Oleksianka, Dębe, Waliska i Laliny. W 1522 r. księżna Anna Radziwiłłówna wystawiła na miejscu dawnego kościoła nowy, także pw. św. Anny, z murowanym chórem i czterema kaplicami. Usytuowany był naprzeciw dworu królowej Bony, w miejscu Starego Cmentarza. Spłonął on w 1613 r. i nowy, pw. św. Ducha, drewniany z bloków sosnowych, wybudował w 1629 r. ks. Stanisław Falęcki. Był on usytuowany w środkowej części ulicy św. Ducha.

Na początku XVII w. w Latowiczu poza kościołem parafialnym były jeszcze trzy inne świątynie: kościółek pod tytułem św. Ducha, kościółek pod tytułem św. Wawrzyńca, kościół przyszpitalny św Ducha. Podczas "potopu szwedzkiego" kościół został zrujnowany przez wojska szwedzkie i kozackie.

August Aleksander Czartoryski wojewoda ruski i starosta latowicki ufundował w latach 1733–1737 nowy kościół pw. św. Trójcy. Był on usytuowany w rynku na zachód od obecnego. Rozebrano go w 1918 r., a całe wyposażenie wnętrz (ołtarze, obrazy, płaskorzeźby) przeniesiono do nowego. W XVIII w. powstały bractwa przykościelne: Św Różańca, Św. Trójcy, Św. Walentego, Św. Anny, które prowadziły działalność dobroczynną, ascetyczną i charytatywną. W 1888 r. został założony Nowy Cmentarz.

W latach 1899–1911 wybudowano murowany, neogotycki kościół według projektu arch. Józefa Piusa Dziekońskiego, a dzięki staraniom ks. Piotra Godlewskiego i ks. Józefa Rauby. Kościół ma 66 m wysokości i może pomieścić 6 tys. osób. Główny ołtarz wykonany został w 1922 r. dzięki staraniom ks. Stefana Bakalarczyka. W kościele jest zabytkowy obraz Matki Bożej Łaskawej – Latowickiej. Boczne ołtarze pochodzą z poprzedniego kościoła.

W 2010 r. parafia Latowicz liczyła ok. 5561 wiernych.

Od 2018 r. funkcję proboszcza pełni ks. kan. Bogusław Józef Wnuk.

Położenie na szlakach turystycznych Kościół leży na Pętli Siedleckiej szlaku turystycznego Perły Mazowsza.

Zasięg parafii Do parafii należą wierni z miejscowości: Budziska, Chyżyny, Dąbrówka, Dębe Małe, Generałowo, Iwowe, Kamionka, Latowicz, Laliny, Oleksianka, Redzyńskie, Stawek, Strachomin, Waliska i Wężyczyn.

Przypisy Informacje o parafii na stronie diecezji warszawsko-praskiej

Bibliografia

Linki zewnętrzne Informacje o parafii na stronie diecezji warszawsko-praskiej

Kategoria:Parafie pod wezwaniem Trójcy Świętej Kategoria:Parafie diecezji warszawsko-praskiej Kategoria:Religia w Latowiczu