thumb|240px thumb|240px
Piestrzenica infułowata (Gyromitra infula (Schaeff.) Quèl.) – gatunek grzybów z rodziny krążkownicowatych (Discinaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Gyromitra, Discinaceae, Pezizales, Pezizomycetidae, Pezizomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1774 r. Jacob Christian Schäffer, nadając mu nazwę Helvella infula. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1886 r. Lucien Quélet, przenosząc go do rodzaju Gyromitra. Synonimów nazwy naukowej ma ok. 20. Niektóre z nich: Helvella infula Schaeff. 1774 Physomitra infula (Schaeff.) Boud. 1907
Morfologia Główka Nieregularnie pofałdowana z dwiema, rzadziej z trzema lub czterema skierowanymi ku górze, odwrotnie tutkowatymi fałdami, nadającymi jej wygląd infuły; ciemnokasztanowaty lub czerwonobrązowy. W szczególnie korzystnych warunkach owocnik (główka wraz z trzonem) może osiągnąć wysokość nawet do 20 cm, z reguły jednak jest dużo mniejszy. Trzon Biały; zwykle jednakowej grubości na górze i na dole, nieraz spłaszczony, rozdęty u szczytu, a u podstawy trochę sfałdowany i zwężony; za młodu pełny, później komorowaty i pusty. Miąższ Biały, łamliwy, o niewyraźnym smaku i zapachu. Zarodniki Podłużnie eliptyczne, gładkie, bezbarwne, o rozmiarach 18-24 × 7,5–9 μm Gatunki podobne Podobna jest piestrzenica kasztanowata (Gyromitra esculenta), ma jednak bardziej mózgowato pofałdowaną główkę i występuje tylko wczesną wiosną. Prawie nierozróżnialna makroskopowo jest piestrzenica pośrednia (Gyromitra ambigua). Zazwyczaj jest mniejsza, ciemniejsza i posiada fioletowo – brązowe zabarwienie, ale pewność daje tylko analiza mikroskopowa. Jest bardzo rzadka i objęta częściową ochroną gatunkową.
Występowanie i siedlisko W Polsce gatunek rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status V – gatunek narażony na wymarcie.
Rośnie w lasach iglastych, przeważnie pojedynczo na pniakach i na leżącym w ziemi drewnie, zdarza się także w wyższych strefach górskich. Częściej występuje w górach. Jej owocniki pojawiają się dość późno, dopiero późnym latem i jesienią.
Znaczenie Saprotrof. Piestrzenica infułowata uważana jest za jadalną, lecz z powodu rzadkości występowania powinna być oszczędzana. Nie można wykluczyć, że zawiera gyromitrynę.
Przypisy
Kategoria:Grzyby jadalne Kategoria:Krążkownicowate Kategoria:Mykobiota Polski