thumb|class=skin-invert-image|Imidaprylat – aktywny metabolit imidaprylu Imidapryl (łac. Imidaprilum) – organiczny związek chemiczny, lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Jest prolekiem, jego aktywną formą jest imidaprylat.

Mechanizm działania Imidapryl powoduje zahamowanie działania konwertazy angiotensyny i w efekcie zmniejszenie stężenia angiotensyny II. Końcowym efektem działania tego leku jest spadek ciśnienia tętniczego.

Szczyt działania przypada na 6–8 h po podaniu leku. Pełny efekt hipotensyjny osiąga się po kilku tygodniach leczenia. Odstawienie leku nie powoduje nagłego wzrostu ciśnienia tętniczego.

Wskazania Jedynym zarejestrowanym w Polsce wskazaniem do stosowania imidaprylu jest leczenie nadciśnienia tętniczego.

Przeciwwskazania i środki ostrożności uczulenie na imidapryl (także uczulenie na inny inhibitor konwertazy angiotensyny) uczulenie na którąś z substancji pomocniczych obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie (po leczeniu inhibitorem konwertazy angiotensyny) dziedziczny lub samoistny obrzęk naczynioruchowy drugi i trzeci trymestr ciąży karmienie piersią; naczyniowo-nerkowe nadciśnienie tętnicze niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min) hemodializa (klirens kreatyniny < 10 ml/min) leczenie aliskirenem u chorych z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik GFR < 60 ml/min/1,73 m²)

Środki ostrożności tak jak inne leki z tej grupy, imidapryl może wywołać znaczny spadek ciśnienia tętniczego (niedociśnienie); najczęściej ma to miejsce po zażyciu pierwszej dawki jednoczesne zastosowanie imidaprylu oraz antagonisty receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko wystąpienia niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (do ostrej niewydolności nerek włącznie) należy zachować szczególną ostrożność w przypadku niewydolności nerek; u pacjentów z klirensem kreatyniny od 30 ml/min do 80 ml/min konieczne jest zmniejszenie dawki początkowe, a gdy klirens kreatyniny jest poniżej 30 ml/min nie należy podawać leku przy uczuleniu na jad owadów błonkoskrzydłych – przed leczeniem odczulającym należy przerwać podawanie leku należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, który niekiedy może stanowić zagrożenie życia należy zachować ostrożność u osób z poprzednim uszkodzeniem wątroby, żółtaczką cholestatyczną, szczególnie polekową u osób z rozpoznanym zwężeniem aorty lub kardiomiopatią przerostową należy zachować ostrożność przy stosowaniu imidaprylu należy zachować ostrożność przy stosowaniu imidaprylu u osób w podeszłym wieku, u których efekt hipotensyjny może być silniejszy (na początku mniejsza dawka leku) u dzieci i młodzieży nie należy stosować imidaprylu częstym objawem ubocznym może być suchy kaszel, który ustępuje po przerwaniu stosowania leku stosowanie imidaprylu może komplikować przebieg niektórych zabiegów chirurgicznych i znieczulenia ogólnego, dlatego należy zachować ostrożność należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia hiperkaliemii w połączeniu z niektórymi lekami (diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu) i u osób z niewydolnością nerek oraz niewydolnością serca inne okoliczności, które wymagają uwagi podczas leczenia imidaprylem to: cukrzyca możliwość wystąpienia (u niektórych osób) agranulocytozy (neutropenii) łuszczyca

Działania niepożądane

Interakcje

Dawkowanie Dawka początkowa wynosi 5 mg (2,5 mg u osób w podeszłym wieku lub z niewydolnością wątroby, czy niewydolnością serca). Lek podaje się raz na dobę 15 min. przed jedzeniem. Maksymalna dobowa dawka wynosi 20 mg (10 mg w podeszłym wieku).

Preparaty w Polsce Tanatril – tabletki zawierające imidapryl w formie chlorowodorku

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Inhibitory konwertazy angiotensyny Kategoria:ATC-C09 Kategoria:Proleki Kategoria:Związki aromatyczne Kategoria:Aminy Kategoria:Estry kwasów karboksylowych Kategoria:Estry etylowe Kategoria:Kwasy karboksylowe Kategoria:Amidy Kategoria:Imidazolidyny Kategoria:Karbamidy