Zespół międzymózgowiowy (zespół diencefaliczny; ang. diencephalic (psycho)syndrome) – zespół objawów psychoorganicznych charakterystyczny dla uszkodzenia międzymózgowiaAdam Bilikiewicz, Stefan Smoczyński: Psychopatologia guzów śródczaszkowych. Wydanie II zmienione i uzupełnione. Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, Warszawa 1989 s. 80 .
Na objawy zespołu składają sięBilikiewicz A, Parnowski T, Liberski PP, Bratosiewicz J 2.1. Choroby układu nerwowego przebiegające z otępieniem. [w:] : Bilikiewicz A, Pużyński S, Rybakowski J, Wciórka J (red.) Psychiatria. Tom II. Psychiatria kliniczna. Wydawnictwo Medyczne Urban & Partner Wrocław 2002 . s. 96: zahamowanie lub pobudzenie prostych popędów żarłoczność polidypsja pobudzenie seksualne apatia, hipopatia dystymia dysforia krótkotrwałe zmiany nastroju – napady dystymiczne (afektywne) wzmożona potrzeba snu.
Termin zespołu międzymózgowiowego upowszechnili m.in. Georg Stertz (1929)Stertz: Dtsch. Zschr. f. Nerver heil., 117, 630 (1931)., Gustav Wilhelm Störring (1938), RatnerRatner: Mschr. Psychiat., 64, 283 (1927, BychowskiBychowski Z: Nervenarzt, 11, 113 (1939), i Kretschmer (1949). Kiyoshi Kato i wsp. zdefiniowali pojęcie "diencephalosis" jako zespół międzymózgowiowy rozwijający się na podstawie endogennej dysfunkcji tej części mózgu bez zewnętrznej przyczyny"Therefore, we define Diencephalosis as the diencephalic syndrome which develops on the basis of innate weakness of diencephalon without any external causes noticeable." CLINICAL INVESTIGATION ON "DIENCEPHALOSIS". Psychiatry and Clinical Neurosciences 8, 2, 127-143.
Przypisy
Kategoria:Organiczne zaburzenia psychiczne Międzymozgowiowy