13. Konkurs Piosenki Eurowizji 1968 odbył się w sobotę, 6 kwietnia 1968 w Royal Albert Hall w Londynie.

Finał konkursu wygrała Massiel, reprezentantka Hiszpanii z piosenką „La, la, la”.

Lokalizacja

thumb|278px|right|Royal Albert Hall, miejsce organizacji konkursu Konkurs odbył się w sali koncertowej Royal Albert Hall w dzielnicy South Kensington w Londynie. Budynek został otwarty 29 marca 1871 przez Królową Wiktorię i od początku był miejscem różnych wydarzeń kulturalnych, koncertów, konferencji, balów i odczytów naukowych.

Organizacja Konkurs po raz pierwszy transmitowany był w kolorze przez telewizje we Francji, w Niemczech, Holandii, Szwajcarii i Szwecji. Wielka Brytania pokazała powtórkę konkursu dzień po finale. Konkurs transmitowany był także w Europie Zachodniej oraz w Tunezji.

Kontrowersje Zmiana reprezentanta Hiszpanii Początkowo piosenkę „La, la, la”, która reprezentowała Hiszpanię, miał zaśpiewać Joan Manuel Serrat. Piosenkarz chciał zaśpiewać piosenkę w języku katalońskim, na co nie zgodziły się krajowe władze. Wykonawczynią, a zarazem reprezentantką kraju została Massiel, która zaśpiewała piosenkę w języku hiszpańskim. Zarzuty fałszowania głosów W maju 2008 hiszpański filmowiec Montse Fernández Villa w dokumencie pt. „1968. Yo viví el mayo español” zarzucił sfałszowanie wyników przez dyktatora Hiszpanii Francisco Franco, który miał wysłać funkcjonariuszom telewizji publicznej oferty pieniężne, obietnice kupna programów telewizyjnych oraz kontraktów nieznanych gwiazd. Zarzuty oparto na zeznaniach dziennikarza José María Íñigo, pracownika TVE w czasie, gdy, jak twierdzi, „fałszowanie było powszechnie wiadome”. Zgodnie z treścią dokumentu, konkurs miał wygrać reprezentujący Wielką Brytanię Cliff Richard z piosenką „Congratulations”.

Oburzenie zarzutami wyraziła zwyciężczyni konkursu Massiel, która stwierdziła, że „jeżeli wyniki miałyby być zmanipulowane, inni artyści, którzy byli bardziej chętni reżimowi Franca, skorzystaliby na tym”. Iñigo osobiście przeprosił Massiel i przyznał się do rozpuszczenia plotki. Oboje oskarżyli później stację telewizyjną La Sexta, która pokazała dokument, za wywołanie skandalu.

Kraje uczestniczące W konkursie wzięło udział 17 krajów, które uczestniczyło w 12. Konkursie Piosenki Eurowizji.

W finale konkursu wystąpiła m.in. reprezentująca Francję Isabelle Aubret, która wygrała 6. Konkursu Piosenki Eurowizji w 1962. Dyrygenci

Finał Finał konkursu rozegrano 6 kwietnia 1968. O wynikach zdecydowały dziesięcioosobowe komisje jurorskie ze wszystkich uczestniczących krajów. L.p. Państwo Język Artysta Piosenka Miejsce Punkty 1 portugalski Carlos Mendes „Verão” 11 5 2 niemiecki Ronnie Tober „Morgen” 16 1 3 francuski Claude Lombard „Quand tu reviendras” 7 8 4 niemiecki Karel Gott „Tausend Fenster” 13 2 5 francuski Chris Baldo i Sophie Garel „Nous vivrons d'amour” 11 5 6 włoski Gianni Mascoio „Guardando il sole” 13 2 7 francuski Line i Willy „À chacun sa chanson” 7 8 8 szwedzki Claes-Göran Hederström „Det börjar verka kärlek, banne mej” 5 15 9 fiński Kristina Hautala „Kun kello käy” 16 1 10 francuski Isabelle Aubret „La source” 3 20 11 włoski Sergio Endrigo „Marianne” 10 7 12 angielski Cliff Richard „Congratulations” 2 28 13 norweski Odd Børre „Stress” 13 2 14 angielski Pat McGeegan „Chance of a Lifetime” 4 18 15 hiszpański Massiel „La, la, la” 1 29 16 niemiecki Wencke Myhre „Ein Hoch der Liebe” 6 11 17 serbsko-chorwacki Luči Kapurso i Hamo Hajdarhodžić „Jedan dan” 7 8 Legenda:

Tabela punktacyjna finału Każdy z jurorów przyznawał po 1 punkcie swojej ulubionej piosence.   Punkty Portugalia   2 3 Holandia   1 Belgia 1   1 1 3 1 1 Austria   2 Luksemburg 1 1   1 1 1 Szwajcaria   2 Monako 2 1   3 1 1 Szwecja 1 1   1 2 6 4 Finlandia   1 Francja 3 6 2 3 3 1   2 Włochy 1 2   2 2 Wielka Brytania 1 2 2 1 4 5 3 2 4 1   1 2 Norwegia 1   1 Irlandia 1 1 1 4 1 4   6 Hiszpania 4 2 1 4 3 4 3 1 1   6 Niemcy 1 1 2 5 2   Jugosławia 1 1 1 1 3 1   Kraje w tabeli są uporządkowane w kolejności występów.

Międzynarodowi nadawcy i głosowanie Spis poniżej przedstawia kolejność głosowania poszczególnych krajów w 1968 wraz z nazwiskami sekretarzy, którzy przekazywali punkty od swojego państwa. Każdy krajowy nadawca miał również swojego komentatora, który relacjonował w ojczystym języku przebieg konkursu. Nazwiska każdego z nich również są podane poniżej: L.p. Kraj Sekretarz Komentator Nadawca 01 Maria Manuela Furtado Fialho Gouveia RTP 02 Willem Duys Elles Berger Nederland 1 03 André Hagon Janine Lambotte RTB Herman Verelst BRT 04 b.d. Emil Kollpacher ORF 05 b.d. Jacques Navadic Télé-Luxembourg 06 Alexandre Burger Theodor Haller TV DRS Georges Hardy TSR Giovanni Bertini TSI 07 b.d. Pierre Tchernia Télé Monte Carlo 08 Edvard Matz Christina HansegårdLeif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna (2006), str. 74. Sztokholm: Premium Publishing AB. Sveriges Radio-TV 09 Poppe Berg Aarno Walli TV-ohjelma 1 10 b.d. Pierre Tchernia Première Chaîne ORTF 11 Mike Bongiorno Renato Tagliani Secondo Programma 12 Michael Aspel Brak komentatora BBC1 Pete Murray BBC Radio 1 13 Sverre ChristophersenSeppo Dyrseth (OGAE Norway) Roald Øyen NRK 14 Gay Byrne Brendan O’Reilly RTÉ Kevin Roche Radio Éireann 15 Joaquín Prat Federico Gallo TVE1 16 Hans-Otto Grünefeldt Hans-Joachim RauschenbachOliver Rau(OGAE Germany) ARD Deutsches Fernsehen 17 Snežana Lipkovska-Hadžinaumova Miloje Orlović Televizija Beograd Mladen Delić Televizija Zagreb Tomaž Terček Televizija Ljubljana

Konkurs transmitowało kilku nadawców, którzy nie wystawili swojego reprezentanta na 13. Konkurs Piosenki Eurowizji. – b.d. (BNT 1) – b.d. (Československá televize) – b.d. (Deutscher Fernsehfunk) – b.d. (m1) – b.d. (TVP) – b.d. (TVR1) – b.d. (CT USSR) – b.d. (ERTT)

Przypisy

Kategoria:1968 w muzyce Kategoria:1968 w Wielkiej Brytanii Kategoria:Konkurs Piosenki Eurowizji według lat Kategoria:Kultura w Londynie