4 Dywizja Kawalerii () – związek taktyczny kawalerii Armii Czerwonej okresu wojny domowej w Rosji i wojny polsko-bolszewickiej.

Formowanie i walki Przeformowania 4 Dywizja Kawalerii została utworzona na mocy rozkazu nr 62 dowództwa 10 Armii z 28 listopada1918 początkowo jako 1 Zbiorcza Dywizja Kawalerii. Bazą formowania były oddziały konne 1 Stalowej Dywizji Strzelców. Rozkazem nr 10 dowództwa 10 Armii z 30 stycznia 1919 przemianowano ją na Samodzielną Dywizję Kawalerii, a 14 marca tego roku, na 4 Dywizję Kawalerii. Rozkazem nr 2797/559 Rewolucyjnej Rady Wojennej Republiki z 13 grudnia 1920 nadano jej nazwę wyróżniającą Piotrogrodzka. Od 1924 była to już 4 Leningradzka Dywizja Kawalerii. W lutym 1931, rozkaz nr 19 Rewolucyjnej Rady Wojennej ZSRS, nadał dywizji imię Klimenta Woroszyłowa. W 1936 dywizję zaliczono do formacji kozackich. Na mocy rozkazu Ludowego Komisariatu Obrony nr 061 z 21 kwietnia1936 przemianowano ją na 4 Czerwonego Sztandaru Dońską Dywizją Kozacką imienia towarzysza Woroszyłowa. Dywizję rozformowano na początku 1941.

Walki Początkowo walczyła w składzie 10 Armii, a od czerwca 1919 w Korpusie Konnym Budionnego. Brała udział w walkach z Siłami Zbrojnymi Południa Rosji (gen. Denikinem i Mamontowem) na Ukrainie, następnie walczyła na Północnym Kaukazie. Przerzucona wraz z 1 Armią Konną na Front Południowo-Zachodni, uczestniczyła w bitwie pod Samhorodkiem. 15 czerwca 1920 starła się z polską 7 Dywizją Piechoty pod Horbulewem. 19 czerwca nie zdołała przełamać obrony polskiego 12 pułku piechoty pod Suszkami.

Struktura organizacyjna W czasie I fazy walk na Ukrainie

Dowództwo 4 Dywizji Kawalerii 1 Brygada Kawalerii 4 DK 19 pułk kawalerii 20 pułk kawalerii 2 Brygada Kawalerii 4 DK 21 pułk kawalerii 22 pułk kawalerii 3 Brygada Kawalerii 4 DK 23 pułk kawalerii 24 pułk kawalerii W 1936 dowództwo 4 Leningradzkiej Dywizji Kawalerii – Słuck 19 pułk kawalerii – Słuck 20 pułk kawalerii – sowchoz Koniuchy 21 pułk kawalerii – Słuck 23 pułk kawalerii – Słuck 4 pułk zmechanizowany – Słuck 7 oddział lotniczy – Bobrujsk 4 pułk artylerii konnej – Słuck 4 samodzielny szwadron łączności – Słuck 4 samodzielny szwadron pionierów – Słuck

Żołnierze dywizji Dowódcy dywizji Boris Dumienko (28 listopada 1918–24 marca 1919) Siemion Budionny (24 marca–6 sierpnia 1919) Oka Gorodowikow (8 sierpnia 1919–25 kwietnia 1920) Iwan Kosogow (p.o. 25 kwietnia–1 maja 1920) Dmitrij Korotczajew (p.o. 1 maja–18 czerwca 1920) Fiodor Letunow (p.o. 18 czerwca 1920–19 sierpnia 1920) Iwan Tiuleniew (p.o. 20–23 sierpnia 1920) Siemion Timoszenko (23 sierpnia–1 listopada 1920, następnie 23 listopada 1920–24 października 1921) Grigorij Maslakow (p.o. 1–23 listopada 1920) ... kombrig Gieorgij Żukow (był w 1936) Komisarze

Warfołomiej Nowicki (4 stycznia–15 maja 1919) Zajcew (1 kwietnia–4 maja 1919) Aleksiej Chazow (15–29 maja 1919) Nikołaj Musin (11 czerwca–6 sierpnia 1919 Aleksandr Dietistow (7 września 1919–25 maja 1920) Gieorgij Donskoj/Donskow (25 maja–9 czerwca 1920) Wasilij (Walentin?) Bierłow (9 czerwca–22 września 1920) Siemion Graj (22 września 1920–30 maja 1921)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Radzieckie dywizje kawalerii Kategoria:Wojna domowa w Rosji 1917–1921 Kategoria:Sowieckie dywizje kawalerii z okresu wojny polsko-bolszewickiej Kategoria:Radzieckie jednostki organizacyjne kawalerii utworzone w 1919 Kategoria:Radzieckie jednostki kawalerii rozwiązane w 1941