Jean-Pierre Dupuy (ur. 20 lutego 1941) – absolwent paryskiej Politechniki, inżynier górnictwa, filozof, profesor na Uniwersytecie Stanforda, gdzie wykłada filozofię społeczną, polityczną oraz etykę technik i badań naukowych (te zdjęcia prowadził również na Politechnice do 2006 roku). Członek francuskiej Akademii Technologii (Académie des technologies). W 1982 roku, wraz z Jean-Marie Domenachem, tworzy centrum nauk kognitywnych i epistemologii przy Politechnice. Inspiracją do jego założenia jest myśl Jeana Ullmo. Od samego początku centrum prowadzi interdyscyplinarną działalność obejmującą zarówno modelowanie w dziedzinie nauk humanistycznych (modele samo-organizacji złożonych systemów kognitywnych, a także ekonomicznych i społecznych) jak i filozofię nauki, a w szczególności epistemologię nauk kognitywnych. W 1987 roku centrum zostaje oficjalnie przemianowane na Mieszaną Jednostką Badawczą (Unité mixte de recherche). W 2001 roku centrum ulega reorganizacji i staje się interdyscyplinarnym laboratorium teoretycznych nauk kognitywnych. Dupuy przyczynił się do rozpowszechnienia we Francji teorii Ivana Illicha, René Girarda oraz Johna Rawlsa. Zajmuje się również badaniem nanotechnologii, a w szczególności ich niebezpiecznymi/wynaturzonymi konsekwencjami. Jean-Pierre Dupuy jest również członkiem i współzałożycielem Międzynarodowego Kolegium etyki, polityki i nauk, którego celem jest „znalezienie inteligentnych i trafnych odpowiedzi na wyzwania naszych czasów“.
Publikacje (żadna z poniższych książek nie została dotychczas przetłumaczona na język polski)
À la recherche du temps gagné in Bulletin interministeriel pour la RCB, n°20, mars 1975, republié en 1975 en annexe de l'édition française de Énergie et Équité (1974), Ivan Illich La trahison de l'opulence, PUF, 1976 (z Jeanem Robertem) L'enfer des choses, Seuil, 1979 (z Paulem Dumouchelem) Ordres et désordres, enquête sur un nouveau paradigme, Seuil, 1982 René Girard et le problème du mal, Grasset, 1982 (z Michelem Deguy) Le Sacrifice et l'envie. Le libéralisme aux prises avec la justice sociale, Paris, Calmann-Lévy, 1992 - Reedycja pod tytułem: Libéralisme et justice sociale, Hachette Pluriel Introduction aux sciences sociales - Logique des phénomènes collectifs, Ellipses, 1992 - sur l'auto-organisation Aux origines des sciences cognitives, La Découverte, 1994 - à propos des Conférences Macy Avions-nous oublié le mal ? Penser la politique après le 11 septembre, Bayard, 2002 La Panique, Les Empêcheurs de Penser en Rond, 2003 Pour un catastrophisme éclairé, Quand l'impossible est certain, Seuil, 2004 Petite métaphysique des tsunamis, Seuil, 2005 Retour de Tchernobyl: Journal d'un homme en colère, Seuil, 2006
Kategoria:Absolwenci École polytechnique Kategoria:Francuscy filozofowie XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1941 Kategoria:Francuscy inżynierowie górniczy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Stanforda