thumb|150px|herb Aloy według Ostrowskiego thumb|150px|herb Aloy według Tadeusza Gajla Aloy (Aloe, Orzeł Złoty) – polski herb szlachecki, z indygenatu.
Opis herbu Polskie herbarze podają dwie wersje tego herbu:
Tarcza dzielona w krzyż. W polu pierwszym, czerwonym orzeł złoty. W polu drugim i trzecim, błękitnych, trzy róże złote w skos lewy. W polu czwartym, czerwonym, koń złoty z uniesioną prawą przednią nogą. Klejnot: na trzech piórach strusich pół lwa złotego, wspiętego, trzymającego w lewej łapie kwiat lilii srebrny z dwoma listkami zielonymi. Labry z prawej czerwone, podbite złotem, z lewej błękitne, podbite złotemHerb w tej wersji podaje Herbarz polski T. Gajla, powołujący się na Tablice odmian herbowych T.Chrząńskiego, które z kolei podają jako źródło Armoires general J.B. Rietstapa. W herbarzu Rietstapa są opisane trzy różne herby pod nazwiskiem Aloy oraz ten pod nazwiskiem Aloys, jednak bez podania kraju czy regionu pochodzenia. W polu orzeł złotyTaki herb podają: Herbarz J.K.Ostrowskiego Księga herbowa rodów polskich oraz herbarz Bonieckiego.
Najwcześniejsze wzmianki Zatwierdzony indygenatem w 1768 roku dla Jana d'Aloy, pułkownika wojsk koronnych.
Herbowni Aloy, d'Aloy – de Aloe, Tadeusz Gajl dodaje jeszcze nazwisko Orzeł.
Przypisy
Bibliografia
Herbarz polski, Adam Boniecki, Warszawa 1898
Linki zewnętrzne
Kategoria:Herby z indygenatu