Ołeh Petrowycz Bazyłewycz, ukr. Олег Петрович Базилевич, ros. Олег Петрович Базилевич, Oleg Pietrowicz Bazilewicz (ur. 6 lipca 1938 w Kijowie, zm. 16 października 2018 tamże) – ukraiński piłkarz występujący na pozycji napastnika, trener piłkarski.
Kariera piłkarska Kariera klubowa Jako nastolatek rozpoczynał karierę piłkarską w 1952 w zespole juniorów Budiwelnyk Kijów. Absolwent kijowskiej FSzM (Futbolowej Szkoły Młodzieżowej) (1954–1957). Debiutował w składzie Dynama Kijów w 1957 roku. Wyróżniał się wysoką szybkością, techniką pracy z piłką, bardzo dobrze grał głową w powietrzu. Często przy dalszym słupku zamykał podania kolegi Walerego Łobanowskiego. Obaj doskonale się rozumieli. Potem razem występowali w drużynach Czornomoreć Odessa oraz Szachtar Donieck.
Kariera reprezentacyjna Chociaż był dobrym napastnikiem, ale nie był powoływany do reprezentacji ZSRR tak jak w te czasy było bardzo dużo mocnych piłkarzy grających na tej pozycji.
Kariera trenerska Po zakończeniu kariery piłkarskiej Bazyłewycz najpierw wykładał w Instytucie Kultury Fizycznej w Kijowie. Potem trenuje ukraińskie drużyny drugiej ligi Desna Czernihów i Szachtar Kadijewka. W 1973 został zaproszony na stanowisko głównego trenera Szachtara Donieck. Zdobył awans do Wysszej Ligi w tymże roku. W latach 1974–1976 razem ze swoim przyjacielem Walerym Łobanowskim trenował Dynamo Kijów i reprezentację ZSRR. W klubie Dynama też łączył stanowisko dyrektora drużyny. Wtedy osiągnął największe sukcesy - tytuł mistrza ZSRR w 1974 i 1975 oraz Puchar Zdobywców Pucharów i Superpuchar Europy w 1975. Był zwolennikiem ciężkich fizycznych treningów, czemu sprzeciwili się piłkarze Dynama. Był zmuszony w końcu opuścić klub. Później trenował kluby Dynamo Mińsk i Paxtakor Taszkent. W 1979 roku większość drużyny z Taszkientu zginęła w katastrofie lotniczej. Bazyłewycz nie wsiadł na pokład, ponieważ dostał pozwolenie, by spotkać się z rodziną wypoczywającą wówczas w Soczi, skąd miał później dotrzeć do Mińska i tam dołączyć do zespołu. Po trenerskiej pracy w drużynach CSKA Moskwa, Zoria WoroszyłowgradБазилевич Олег Петрович i Szachtar Donieck wyjechał za granicę do Bułgarii, gdzie trenował najpierw klub Slawia Sofia, a potem olimpijską reprezentację Bułgarii. Po odzyskaniu niepodległości przez Ukrainę w 1992 zostaje głównym trenerem reprezentacji Ukrainy. W latach 1995–1996 znowu wyjeżdża za granicę trenować olimpijską reprezentację Kuwejtu, a potem w 1997 klub Al Kuwait KaifanUA-Футбол. 50 лет победы. Олег Базилевич: "Профессионалы любую неожиданность планируют".
16 października 2018 po przewlekłej chorobie zmarł w Kijowie w wieku 81 latПішов з життя легендарний футболіст і тренер Динамо Олег Базилевич - UA-Футбол. .
Sukcesy i odznaczenia Sukcesy klubowe mistrz ZSRR: 1961 wicemistrz ZSRR: 1960, 1965 zdobywca Pucharu ZSRR: 1964
Sukcesy trenerskie mistrz ZSRR: 1974, 1975 zdobywca Pucharu ZSRR: 1974 zdobywca Pucharu Zdobywców Pucharów: 1975 zdobywca Superpucharu Europy: 1975
Sukcesy indywidualne 6-krotnie wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR
Odznaczenia tytuł Mistrza Sportu ZSRR: 1960 tytuł Zasłużonego Trenera ZSRR: 1975 tytuł Zasłużonego Trenera Ukrainy Order „Za zasługi” III klasy: 2004. Order „Za zasługi” II klasy: 2011
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1938 Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie Kategoria:Zmarli w 2018 Kategoria:Radzieccy piłkarze Kategoria:Ukraińscy piłkarze Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za zasługi” (Ukraina) Kategoria:Piłkarze Czornomorca Odessa Kategoria:Piłkarze Dynama Kijów Kategoria:Piłkarze Szachtara Donieck Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Związku Radzieckiego w piłce nożnej mężczyzn Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Ukrainy w piłce nożnej mężczyzn Kategoria:Trenerzy piłkarzy CSKA Moskwa Kategoria:Trenerzy piłkarzy Desny Czernihów Kategoria:Trenerzy piłkarzy Dynama Kijów Kategoria:Trenerzy piłkarzy Dynama Mińsk Kategoria:Trenerzy piłkarzy Paxtakoru Taszkent Kategoria:Trenerzy piłkarzy Sławii Sofia Kategoria:Trenerzy piłkarzy Szachtara Donieck Kategoria:Trenerzy piłkarzy Zorii Ługańsk