55 Dywizja Strzelców – związek taktyczny piechoty Armii Czerwonej okresu wojny domowej w Rosji i wojny polsko-bolszewickiej.
Formowanie i walki Sformowana w listopadzie 1919 i do stycznia 1920 stacjonowała w Piotrogrodzie. 1 sierpnia 1920 jej 164 Brygada Strzelców liczyła w stanie bojowym 2532 żołnierzy z tego piechoty 2465. Na uzbrojeniu posiadała 35 ciężkich karabinów maszynowych i 8 dział. W sierpniu 1920 weszła w skład 4 Armii odtworzonej po klęsce nad Wisłą. Osłaniała kierunek na Pińsk, walczyła w rejonie Kobrynia i Prużany.
W dniu 20 września 1920 roku tuż przed wybuchem bitwy nad Niemnem razem z 17 DK, 19 DS i 57 DS wchodziła w skład 4 Armii Dmitrija Szuwajewa i obsadzała kierunek piński na południowym skrzydle Frontu Zachodniego.
Dowódcy dywizji M.I. Rożen (VIII – IX 1920) K.I. Grunsztajn (IX 1920) B.M. Feldman (IX – XII 1920)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Radzieckie dywizje piechoty Kategoria:Sowieckie dywizje strzelców z okresu wojny polsko-bolszewickiej Kategoria:Sowieckie związki taktyczne walczące w bitwie nad Niemnem