Ezechiel Staniewicz (ur. ok. 1796, zm. 3 listopada 1855 w Brukseli) – marszałek szlachty powiatu rosieńskiego w latach 1826–1830, naczelnik powiatu rosieńskiego w powstaniu listopadowym, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był jednym z najbogatszych obywateli powiatu rosieńskiego. 10 kwietnia 1831 na czele swojego oddziału powstańczego zdobył Rosienie. Po wkroczeniu na Żmudź regularnych formacji Wojska Polskiego, przyłączył się do 19 Pułku Piechoty gen. Józefa Szymanowskiego. 15 września odznaczony Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari. W listopadzie 1831 przekroczył granicę Królestwa Prus. Udał się na emigrację do Francji. Był członkiem Towarzystwa Litewskiego i Ziem Ruskich w Paryżu w 1832 rokudruk ulotny, odezwa Towarzystwa Litewskiego i Ziem Ruskich, Paryż 23 sierpnia 1832, niepaginowana. 28 sierpnia 1832 wybrany do Komitetu Narodowego Polski i Ziem Zabranych. Od jesieni 1833 zamieszkał w Nancy, w 1844 przeniósł się do Brukseli.
Bibliografia Janusz Pezda, Ezechiel Staniewicz, w: Polski Słownik Biograficzny, t. XLI, s. 544-546.
Przypisy
Kategoria:Członkowie Komitetu Narodowego Polski i Ziem Zabranych Kategoria:Członkowie Towarzystwa Litewskiego i Ziem Ruskich Kategoria:Członkowie władz polskich na ziemiach zabranych (powstanie listopadowe) Kategoria:Dowódcy oddziałów partyzanckich powstania listopadowego Kategoria:Marszałkowie powiatowi (gubernia kowieńska) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (powstanie listopadowe) Kategoria:Urodzeni w XVIII wieku Kategoria:Zmarli w 1855 Kategoria:Żołnierze piechoty powstania listopadowego