Szczmiel biały, rami, ramia indyjska (Boehmeria nivea (L.) Gaudich.) – gatunek byliny z rodziny pokrzywowatych (Urticaceae). Pochodzi z umiarkowanych stref klimatycznych Chin, Japonii, z Malezji i Australii. W Afryce spotkać go można w Algierii, Egipcie i Kamerunie. Uprawiany w Indonezji, byłym ZSRR, USA i Brazylii. Posiada najdłuższe komórki ze wszystkich organizmów należących do królestwa roślin, osiągające do 50 cm długości.
Jedna z najstarszych roślin włóknodajnych uprawianych przez człowieka, wykorzystywana głównie w przemyśle tekstylnym.
Morfologia thumb|left|180px|Owoce Pokrój Krzew lub półkrzew. Łodyga Osiąga wysokość do 2,5 m, wytwarza grube kłącza oraz nierozgałęzione, nadziemne formy łodyg. Liście Dość duże, sercowate lub szeroko-jajowate z piłkowanym brzegiem. Od spodu owłosione, koloru srebrzysto-białego. Kwiaty Drobne, wiatropylne, zebrane w kwiatostany lub wiechy. Owoce Orzeszek.
Zastosowanie Roślina włóknodajna dostarczająca cennego włókna o nazwie „ramia”, otrzymywanego z łyka łodyg. Włókno ramii charakteryzuje się dużą wytrzymałością mechaniczną, odpornością na działanie bakterii oraz naturalnym połyskiem przypominającym włókno lnu zwyczajnego.
Włókno używane jest do wyrobu różnego typu sznurów, lin, tkanin, na obicia mebli.
Przypisy
Kategoria:Pokrzywowate Kategoria:Rośliny włókniste