79 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

79 Dywizja Piechoty () – niemiecka dywizja, uczestniczyła w agresji na Francję w 1940 i ataku na Związek Radziecki w 1941. Zniszczona w Stalingradzie.

Historia 79 Dywizja Piechoty Sformowana na mocy rozkazu z 26 sierpnia 1939 w 2. fali mobilizacyjnej przez Infanterie – Kommandeur 34 w Idar – Oberstein w XII Okręgu Wojskowym. Wzięła ograniczony udział w agresji na Francję w 1940 r. Uczestniczyła w walkach nad Mozą i w Wogezach. Następnie pełniła na terenie Francji obowiązki okupacyjne. Od lipca 1941 uczestniczyła w ataku na Związek Radziecki, szlak bojowy rozpoczynając z rejonu Zamościa. W 1942 toczyła walki o Charków, Izjum i Woroneż. Ostatecznie została zamknięta w kotle stalingradzkim i zniszczona styczniu 1943. Zdołano ewakuować tylko część dowództwa i 179. pułku piechoty.

79 Dywizję Piechoty odtworzono marcu 1943 r. pod starą nazwą w okolicach Stalino. Walczyła na przyczółku kubańskim, Krymie i dolnym Dnieprem. Jesienią 1944 r. została całkowicie rozbita w Rumunii nad rzeką Berlad79. Infanterie-Division..

79 Dywizja Grenadierów Ludowych Kolejny raz odtworzono została 27 października 1944 jako 79. Dywizję Grenadierów Ludowych (79. Volks-Grenadier-Division)79. Volks-Grenadier-Division. w okolicach Torunia na bazie częściowo zorganizowanej 586 Dywizji Grenadierów Ludowych. Jednostka walczyła od grudnia 1944 na froncie zachodnim, m.in. pod Vianden i Bitburgiem. W trakcie odwrotu przez Mozelę i Ren została wzmocniona niedobitkami 276 Dywizji Grenadierów Ludowych. Szlak bojowy zakończyła w okolicach Heidelbergu i Darmstadt poddając się wojskom amerykańskim.

Dowódcy dywizji gen. por. Karl Strecker 26 VIII 1939 – 12 I 1942; gen. por. Richard von Schwerin 12 I 1942 – 31 I 1943; gen. mjr Heinrich Kreipe 5 VI 1943 – 25 X 1943; gen. por. Friedrich – August Weinknecht 25 X 1943 – 29 VIII 1944; płk/gen. mjr Alois Weber 1 XI 1944 – 25 II 1945; płk Reinherr II 1945 – III 1945; płk Kurt Hummel III 1945 – III 1945; ppłk von Hobe III 1945 – III 1945.

Struktura organizacyjna Stan w sierpniu 1939: 208 pułk piechoty 212 pułk piechoty 226 pułk piechoty 179 pułk artylerii 179 batalion pionierów 179 oddział rozpoznawczy 179 oddział przeciwpancerny 179 oddział łączności 179 polowy batalion zapasowy

Stan w maju 1944: 208 pułk grenadierów 212 pułk grenadierów 226 pułk grenadierów 179 pułk artylerii 179 batalion pionierów 79 dywizyjny batalion fizylierów 179 oddział przeciwpancerny 179 oddział łączności 179 polowy batalion zapasowy

Stan w grudniu 1944: 208 pułk grenadierów 212 pułk grenadierów 226 pułk grenadierów 179 pułk artylerii 179 batalion przeciwpancerny 179 batalion pionierów 179 dywizyjne oddziały zaopatrzeniowe

Przypisy

Bibliografia

Carell Paul, Operacja „Barbarossa”; Warszawa 2000, .

Haupt Werner, Die deutchen Infanterie Division b.m.w i b.d.w, . Haupt Werner Die schlachten der Heeresgruppe Süd. Aus der Sicht der Divisionen; b.m.w 2005, . Kaczmarek Kazimierz Stalingrad 1942-1943; Warszawa 1985.

Schramm Percy Ernst, Kriegstagebuch des Oberkommandos der Wehrmacht 8 vol.; Bonn 2003, . Solarz Jacek, Stalingrad 1942-1943 Warszawa-Kraków 1996, .

Kategoria:Dywizje piechoty III Rzeszy Kategoria:Dywizje sformowane w XII Okręgu Wojskowym (III Rzesza) Kategoria:Dywizje sformowane w 2. fali mobilizacyjnej Kategoria:Niemieckie jednostki piechoty utworzone w 1939 Kategoria:Niemieckie jednostki piechoty rozwiązane w 1943 Kategoria:Niemieckie jednostki piechoty utworzone w 1943 Kategoria:Niemieckie jednostki piechoty rozwiązane w 1944