Hasło Korn – polski czarno-biały film fabularny o tematyce szpiegowskiej z 1968 roku w reż. Waldemara Podgórskiego.
Fabuła Zamordowany zostaje Wojtek Janik, oficer kontrwywiadu skierowany do pracy w elektrowni „Kamieniec”. Jego szef i koledzy przypuszczają, że przyczyną śmierci było zyskanie przez niego wiedzy o działającej tam siatce szpiegowskiej „Korn”. Na jego miejsce zostaje wyznaczony powracający po rekonwalescencji kpt. Nawrot. Potwierdza on działalność w okolicy elektrowni siatki agentów zachodnioniemieckiego wywiadu, do której m.in. należy jeden z inżynierów i zakładowy felczer. Prowadzone zespołowo działania doprowadzają do pogłębienia wiedzy o grupie szpiegowskiej i aresztowania kolejnego jej członka. Odkryty zostaje również jej szef, który jednak wymyka się z pułapki, próbując uciec pociągiem do Berlina. Jego tropem podąża kapitan Nawrot...
Obsada Józef Nowak – pułkownik Marczak Mieczysław Czechowicz – kapitan Zawadzki Jan Nowicki – kapitan Nawrot Teresa Lipowska – por. Krystyna Kacperska Janusz Guttner – por. Wojciech Janik Jerzy Kaczmarek – por. Siwecki Janusz Zakrzeński – Janek, oficer kontrwywiadu Bogdan Baer – zegarmistrz Ludwik Będziński Mieczysław Stoor – felczer w elektrowni Bogusz Bilewski – inżynier Witold Bracki Jolanta Lothe – Wanda, narzeczona Brackiego Jadwiga Kuryluk – gospodyni Janika [w czołówce błędnie jako M. Kuryluk] Bogumił Kobiela – kierownik ekipy elektryków [niewymieniony w czołówce] Bernard Michalski – Jan Bernard Olecki, agent siatki Alfred Freudenheim – agent siatki, zabójca Janika Andrzej Krasicki – oficer kontrwywiadu Jan Burek – oficer kontrwywiadu Teodor Gendera – oficer kontrwywiadu Kazimierz Wichniarz – pracownik kontrwywiadu Wojciech Rajewski – pracownik kontrwywiadu, twórca sygnalizacyjnego "długopisu" Jan Englert – kamerzysta, pracownik kontrwywiadu [niewymieniony w czołówce] Bolesław Płotnicki – zegarmistrz Henryk Hilman Bogdan Łysakowski – członek ekipy elektryków Ludwik Pak – kier. personalny w elektrowni Jerzy Januszewicz – masażysta na Torwarze Beata Tyszkiewicz – jako ona sama
O filmie Pierwszy w kinematografii PRL obraz ukazujący od kulis pracę kontrwywiadu w zwalczaniu obcej siatki szpiegowskiej na propagandowym tle wrogiej Polsce działalności zachodnioniemieckiej. Pobocznym atutem filmu jest muzyka W. Kazaneckiego z powtarzającym się głównym (tytułowym) motywem wzbogaconym wokalizą Wandy Warskiej.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polskie filmy sensacyjne Kategoria:Polskie filmy czarno-białe Kategoria:Polskie filmy szpiegowskie Kategoria:Filmy w reżyserii Waldemara Podgórskiego Kategoria:Polskie filmy z 1968 roku Kategoria:Filmy Zespołu Filmowego Rytm