Emil Allweil (ur. 3 lutego 1883 w Czyżowicach, zm. 1942 w Wieliczce) – polski architekt żydowskiego pochodzenia, działający w Krakowie.
Życiorys Syn Eliasza i Chameides Beili. Uczęszczał na Wydział Budowlany Szkoły Przemysłowej w Krakowie. Od 1898 do 1905 praktykował w Leżajsku. Po powrocie do Krakowa przez krótki czas pobierał praktyki u Teodora Hoffmana, a później, od 1906 do 1909, pracował w firmie budowlanej Kazimierza Brzezińskiego. W następnych latach kilkukrotnie zmieniał pracodawców, a od 1916 do 1924 był budowniczym miejskim w Wieliczce. W 1926 uzyskał uprawnienia licencjonowanego budowniczego. Był członkiem Stowarzyszenia Izraelitów Postępowych.
Dzieła 1928–1929: wille przy ulicy Zaleskiego 32 i 34 w Krakowie (wspólnie z Romanem Bandurskim) 1933–1935: kamienica przy ulicy Nowowiejskiej 30 w Krakowie 1934: kamienica przy ulicy Racławickiej 18 w Krakowie 1936: kamienica przy ulicy Bandurskiego 44 w Krakowie 1937–1939: kamienica przy ulicy Nowowiejskiej 35 w Krakowie
Przypisy
Bibliografia
Praca zbiorowa Zabytki Architektury i budownictwa w Polsce. Kraków, Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków Warszawa 2007,
Kategoria:Architekci związani z Krakowem Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1942