Difosfina, – nietrwały nieorganiczny związek chemiczny, połączenie fosforu i wodoru o budowie chemicznej analogicznej do hydrazyny (). Jest bezbarwną cieczą ulegającą spontanicznemu zapłonowi w powietrzu. Zawartość difosfiny w fosfinie jest przyczyną jej samozapłonu w powietrzu o temperaturze pokojowej. Difosfina posiada charakterystyczny zapach zgniłych ryb – wyczuwalny nawet przy bardzo niskich stężeniach.
Difosfinę otrzymać można przez hydrolizę fosforku wapnia () w obniżonej temperaturze i oddzielenie od fosforiaku. Powstaje jako produkt uboczny w procesie otrzymywania fosfiny. Może powstawać także podczas rozkładu materii organicznej i według niektórych hipotez, difosfina powstająca w ten sposób przyczynia się do występowania błędnych ogników.
Właściwości chemiczne Difosfina jest nietrwałym związkiem będącym silnym reduktorem, ulega samozapłonowi na powietrzu. Pod wpływem światła lub działania chlorowodoru w −125 °C dysproporcjonuje na fosfinę i fosfor czerwony:
Podczas ogrzewania difosfina ulega termolizie z wytworzeniem fosfin cyklicznych } (n = 3–10) i policyklicznych } (m < n), wśród których przeważa pentafosfolan i związki policykliczne zawierające pierścienie pięcioczłonowe.
W reakcji z butylolitem w −25 °C następuje dysproporcjonowanie do fosforiaku i policyklicznego heptafosforku trilitu o szkielecie heptafosfanortricyklenu.
Pochodne organiczne Difosfinami nazywane są związki fosforoorganiczne o budowie (np. tetrametylodifosfina ) oraz (wykorzystywane jako ligandy dwukleszczowe, np. 1,1-bis(difenylofosfino)metan, ).
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Nieorganiczne związki fosforu Kategoria:Związki wodoru