Salomon Stricker (u, 1 stycznia 1834 w Waag-Neustadtl, zm. 2 kwietnia 1898 w Wiedniu) – austriacki patolog.
Studiował na Uniwersytecie Wiedeńskim doktorat otrzymał w 1858, po studiach został asystentem u Ernsta Wilhelma von Brückego. W 1872 został wybrany profesorem patologii ogólnej i doświadczalnej, którą to funkcję pełnił aż do śmierci. W 1875 roku został mianowany członkiem Cesarskiej Akademii Nauk w Wiedniu. Odkrył zjawisko diapedezy erytrocytów. Uczniem Strickera był Zygmunt FreudSalomon Stricker Jewish Encyclopedia (j. ang.).
Prace Handbuch der Lehre von den Geweben des Menschen und der Thiere (2 Bde., 1871/72) Studien über das Bewußtsein. Wien: Braumüller, 1879. Vorstellungen über allgemeine und experimentelle Pathologie. Wien: Braumüller, 1880. Studien über die Sprachvorstellungen. Wien: Braumüller, 1880. Studien über die Bewegungsvorstellungen. Wien: Braumüller, 1882. Neuro-elektrische Studien. Wien: Braumüller, 1883. Physiologie des Rechts. Wien: Töplitz & Deuticke, 1884. Allgemeine Pathologie der Infektionskrankheiten (1886) Über die wahren Ursachen : eine Studie. Wien: Hölder, 1887. Über strömende Elektricität. Bd 1: 1892. Bd. 2: 1894.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wiedeńskiego Kategoria:Austriaccy patolodzy Kategoria:Urodzeni w 1834 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Wiedeńskiego Kategoria:Zmarli w 1898