Christof Innerhofer (ur. 17 grudnia 1984 w Bruneck) – włoski narciarz alpejski, dwukrotny medalista olimpijski oraz trzykrotny medalista mistrzostw świata.
Kariera Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawił się 29 listopada 1999 roku w San Vigilio, gdzie w zawodach FIS Race zajął 52. miejsce w slalomie. W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 12 listopada 2006 roku w Levi, gdzie nie ukończył pierwszego przejazdu slalomu. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 10 grudnia 2006 roku w Reiteralm, zajmując 24. miejsce w superkombinacji. Nieco ponad dwa lata później, 28 grudnia 2008 roku w Bormio, po raz pierwszy stanął na podium zawodów PŚ od razu zwyciężając w zjeździe (wystartował wtedy z nr 1). Do tego momentu jego najlepszym wynikiem była czwarta lokata w supergigancie w Beaver Creek trzy tygodnie wcześniej. W kolejnych sezonach jeszcze parokrotnie plasował się w czołowej trójce zawodów, w tym w sezonie 2012/2013 odnosząc trzy zwycięstwa. Ogólnie najlepiej wypadł jednak w sezonie 2010/2011, kiedy był ósmy w klasyfikacji generalnej i zjazdu oraz drugi w klasyfikacji superkombinacji (wyprzedził go tylko Chorwat Ivica Kostelić).
W 2007 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Åre, gdzie zajął 38. miejsce w zjeździe, a rywalizacji w superkombinacji nie ukończył. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Val d’Isère, gdzie był bardzo blisko medalu w supergigancie. Ostatecznie jednak walkę o podium przegrał z Norwegiem Akselem Lundem Svindalem o 0,05 s i zajął czwarte miejsce. Na tych samych mistrzostwach był też dziesiąty w zjeździe i czternasty w superkombinacji. W 2010 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Vancouver dwukrotnie znajdując się w pierwszej dziesiątce: w supergigancie był szósty a w superkombinacji ósmy. Największe sukcesy osiągnął podczas mistrzostw świata w Ga-Pa, gdzie wystartował w trzech konkurencjach i zdobył trzy medale. Zwyciężył tam w supergigancie, był drugi w superkombinacji oraz trzeci w zjeździe. Z mistrzostw świata w Schladming w 2013 roku wrócił bez medalu; jego najlepszym wynikiem było siódme miejsce w supergigancie. Brał także udział w igrzyskach w Soczi w 2014 roku i już w pierwszym starcie, biegu zjazdowym, zdobył srebrny medal. Rozdzielił tam na podium Austriaka Matthiasa Mayera i Norwega Kjetila Jansruda. Następnie zajął trzecie miejsce w kombinacji, przegrywając tylko z Sandro Vilettą ze Szwajcarii i Ivicą Kosteliciem. Na tych samych igrzyskach wystartował również w supergigancie, ale nie ukończył rywalizacji.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas zawodów Strata Zwycięzca 19. 15 lutego 2010 Whistler Zjazd 1:55,58 +1,27 Didier Defago 6. 19 lutego 2010 Whistler Supergigant 1:30,73 +0,39 Aksel Lund Svindal 8. 21 lutego 2010 Whistler Superkombinacja 2:46,45 +1,53 Bode Miller 2.15px 9 lutego 2014 Krasnaja Polana Zjazd 2:06,23 +0,06 Matthias Mayer 3.15px 14 lutego 2014 Krasnaja Polana Superkombinacja 2:45,67 +0,47 Sandro Viletta DNF 16 lutego 2014 Krasnaja Polana Supergigant 1:18,14 - Kjetil Jansrud 14. 13 lutego 2018 Pjongczang Superkombinacja 2:06,52 +3,23 Marcel Hirscher 17. 15 lutego 2018 Pjongczang Zjazd 1:40,25 +1,98 Aksel Lund Svindal 16. 16 lutego 2018 Pjongczang Supergigant 1:24,44 +1,46 Matthias Mayer DNF 7 lutego 2022 Pekin Zjazd 1:42,69 - Beat Feuz DNF 8 lutego 2022 Pekin Supergigant 1:19,94 - Matthias Mayer 10. 10 lutego 2022 Pekin Superkombinacja 2:31,43 +4,37 Johannes Strolz
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas zawodów Strata Zwycięzca DSQ 8 lutego 2007 Åre Superkombinacja 2:28,99 - Daniel Albrecht 38. 11 lutego 2007 Åre Zjazd 1:48,30 +3,62 Aksel Lund Svindal 4. 4 lutego 2009 Val d’Isère Supergigant 1:20,48 +1,07 Didier Cuche 10. 7 lutego 2009 Val d’Isère Zjazd 2:08,62 +1,61 John Kucera 15. 9 lutego 2009 Val d’Isère Superkombinacja 2:27,37 +4,37 Aksel Lund Svindal 1.15px 9 lutego 2011 Ga-Pa Supergigant 1:38,31 - - 3.15px 12 lutego 2011 Ga-Pa Zjazd 1:59,17 +0,76 Erik Guay 2.15px 14 lutego 2011 Ga-Pa Superkombinacja 2:54,51 +1,01 Aksel Lund Svindal 7. 6 lutego 2013 Schladming Supergigant 1:24,91 +1,09 Ted Ligety 14. 9 lutego 2013 Schladming Zjazd 2:03,27 +2,08 Aksel Lund Svindal DNF2 11 lutego 2013 Schladming Superkombinacja 2:59,37 - Ted Ligety 18. 5 lutego 2015 Vail/Beaver Creek Supergigant 1:15,68 +1,34 Hannes Reichelt 24. 7 lutego 2015 Vail/Beaver Creek Zjazd 1:43,18 +2,12 Patrick Küng 18. 8 lutego 2015 Vail/Beaver Creek Superkombinacja 2:36,10 +2,20 Marcel Hirscher 4. 6 lutego 2019 Åre Supergigant 1:24,25 +0,35 Dominik Paris 11. 9 lutego 2019 Åre Zjazd 1:19,98 +0,99 Kjetil Jansrud DNF2 11 lutego 2019 Åre Superkombinacja 1:47,71 - Alexis Pinturault 23. 11 lutego 2021 Cortina d’Ampezzo Supergigant 1:19,41 +2,22 Vincent Kriechmayr 6. 14 lutego 2021 Cortina d’Ampezzo Zjazd 1:37,79 +0,90 Vincent Kriechmayr 14. 15 lutego 2021 Cortina d’Ampezzo Superkombinacja 2:05,86 +5,64 Marco Schwarz
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 2006/2007: 97. sezon 2007/2008: 33. sezon 2008/2009: 11. sezon 2009/2010: 38. sezon 2010/2011: 8. sezon 2011/2012: 17. sezon 2012/2013: 10. sezon 2013/2014: 14. sezon 2014/2015: 46. sezon 2015/2016: 19. sezon 2016/2017: 48. sezon 2017/2018: 20. sezon 2018/2019: 16. sezon 2018/2020: 112. sezon 2018/2021: 27. sezon 2021/2022: 42.
Zwycięstwa w zawodach Bormio – 28 grudnia 2008 (zjazd) Bansko – 26 lutego 2011 (superkombinacja) Schladming – 15 marca 2012 (supergigant) Beaver Creek – 30 listopada 2012 (zjazd) Wengen – 19 stycznia 2013 (zjazd) Ga-Pa – 23 lutego 2013 (zjazd)
Pozostałe miejsca na podium w zawodach Sestriere – 22 lutego 2009 (superkombinacja) – 3. miejsceex aequo z Carlo Janką. Åre – 12 marca 2009 (supergigant) – 3. miejsce Bormio – 29 grudnia 2010 (zjazd) – 3. miejsce Wengen – 14 stycznia 2012 (zjazd) – 3. miejsce Kitzbühel – 25 stycznia 2013 (supergigant) – 3. miejsce Lenzerheide – 12 marca 2014 (zjazd) – 2. miejsceex aequo z Tedem Ligetym. Jeongseon – 7 lutego 2016 (supergigant) – 2. miejsce Kitzbühel – 20 stycznia 2017 (supergigant) – 2. miejsce Åre – 15 marca 2018 (supergigant) – 2. miejsce Lake Louise – 24 listopada 2018 (zjazd) – 2. miejsce Val Gardena – 14 grudnia 2018 (supergigant) – 2. miejsce Bormio – 28 grudnia 2018 (zjazd) – 2. miejsce
W sumie (6 zwycięstw, 7 drugich i 5 trzech miejsc).
Uwagi
Bibliografia Profil na stronie FIS-u
Kategoria:Ludzie urodzeni w Bruneck Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022 Kategoria:Urodzeni w 1984 Kategoria:Włoscy medaliści olimpijscy Kategoria:Włoscy narciarze alpejscy Kategoria:Włoscy olimpijczycy (Vancouver 2010) Kategoria:Włoscy olimpijczycy (Soczi 2014) Kategoria:Włoscy olimpijczycy (Pjongczang 2018) Kategoria:Włoscy olimpijczycy (Pekin 2022)