thumb|240px|Grób Mieczysława Wallisa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach mały|240px|Artykuł Mieczysława Wallisa w „Wiadomościach Literackich”, 1935
Mieczysław Wallis, pierwotnie Mieczysław Walfisz, później Wallis-Walfisz (ur. 16 czerwca 1895 w Warszawie, zm. 25 października 1975 tamże) – polski filozof, historyk sztuki i krytyk sztuki.
Życiorys Urodzony w nieortodoksyjnej rodzinie żydowskiej. Jego rodzicami byli Abram Bronisław Walfisz i Helena (Sara) zd. Liwszyc. Ojciec był z wykształcenia chemikiem, a z zawodu artystą-malarzem.
Na Uniwersytecie w Heidelbergu oraz Warszawskim Mieczysław Walfisz odbył studia z zakresu filozofii oraz historii sztuki, w 1921 z tej pierwszej dziedziny doktoryzował się. W 1919 podjął pracę w gazecie Robotnik jako dziennikarz - krytyk sztuki. Pisał tam do 1934, gdy przeniósł się do Wiadomości Literackich na analogiczne stanowisko, publikując tam do wojny. W 1936 został nauczycielem w Instytucie Sztuki Teatralnej, wykładając tam do roku następnego estetykęBiogram z obwoluty książki Wallis M., 1974: Secesja. Wydanie II. Wydawnictwo Arkady, Warszawa.
W czasie II wojny światowej uczestniczył w obronie WarszawyBiogram z obwoluty książki Wallis M., 1974: Secesja. Wydanie II. Wydawnictwo Arkady, Warszawa, po czym był jeńcem oflagu XI A i Oflagu IIC Woldenberg (dzisiejszy Dobiegniew, woj. lubuskie). Prowadził tam wykłady dla więźniów.
Od 1945 był profesorem Uniwersytetu Łódzkiego, najpierw, do 1951 jako estetyk, a później, do 1965 jako historyk sztukiBiogram z obwoluty książki Wallis M., 1974: Secesja. Wydanie II. Wydawnictwo Arkady, Warszawa. Kierował tam Katedrą Historii Sztuki UŁ. W latach 1955–1956 pełnił funkcję dziekana Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Łódzkiego. Był też profesorem Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie.
Podczas swojego pobytu w Łodzi w latach 40. mieszkał w domu czynszowym przy ul. Narutowicza 107, gdzie mieszkali również inni pracownicy naukowi Uniwersytetu Łódzkiego, m.in.: Kazimierz Secomski, Jan Chodorowski, Bogdan Wróblewski czy Franciszek Sadowski.
Był autorem licznych publikacji z zakresu filozofii, estetyki, sztuki i krytyki artystycznej. Współpracował z redakcją Allgemeines Lexikon der bildenden Künstler (Thiemego i Beckera).
Po śmierci został pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A38-5-3)Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze.
Wybrane publikacje Wyraz i życie psychiczne: o rozumienie dzieł sztuki przedstawiających przedmioty psychiczne, Wilno 1939 Dzieje zwierciadła i jego rola w różnych dziedzinach kultury, Łódź 1956 Malarze i miasta, Warszawa 1961 Autoportret, Warszawa 1964 Secesja, Warszawa 1967, 1974 (wyd. II) Przeżycie i wartość • Pisma z estetyki i nauki o sztuce 1931–1949, Kraków 1968.
Przypisy
Bibliografia W. Kazimierska-Jerzyk, Język krytyki artystycznej a pojęcia estetyki Mieczysława Wallisa, Acta Universitatis Lodziensis, "Folia Philosophica. Ethica - Aesthetica - Practica" 2020, nr 35, s. 31–57. https://doi.org/10.18778/0208-6107.35.03
Spuścizna Mieczysława Wallisa. Katalog rękopisów PTF 04-38. Oprac. Teresa Danuta Woyciechowska. Warszawa 1997 [dostęp 2014-08-15]
Kategoria:Filozofowie szkoły lwowsko-warszawskiej Kategoria:Polscy krytycy sztuki Kategoria:Polscy estetycy Kategoria:Polscy historycy sztuki Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1975 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Łódzkiego Kategoria:Obrońcy Warszawy (1939)