Włodzimierz Wakar (ur. 26 sierpnia 1885 w Tambowie, zm. 9 maja 1933 w Warszawie) – polski ekonomista i statystyk, działacz samorządowy i publicysta.
Życiorys Pochodził z polskiej rodziny ziemiańskiej, częściowo zrusyfikowanej. W 1903 przeniósł się do Warszawy, stopniowo powracając do polskich korzeni i katolicyzmu. Studiował prawo w Warszawie, Genewie i Petersburgu. Absolwent Wydziału Prawniczego Uniwersytetu Petersburskiego.
Zaangażowany w prace nad Konstytucją marcową. Współtwórca i pierwszy kierownik Instytutu Gospodarstwa Społecznego, ważnej placówki naukowo-społecznej Polski międzywojennej. Wieloletni profesor Szkoły Głównej Handlowej.
Jeden z inicjatorów ruchu prometejskiego, orędownik porozumienia Polski z narodami Europy Środkowej, mającego na celu przeciwstawianie się ekspansjonizmowi sowieckiemu i niemieckiemu. Był jednym z autorów koncepcji Międzymorza, opowiadał się za powstaniem niepodległych państw ukraińskiego i litewskiego, które uznawał za bufor, częściowo oddzielający Polskę od Rosji.
W latach dwudziestych XX w. postulował, aby II Rzeczpospolita wyrzekła się Zaolzia na rzecz Czech, umożliwiła Litwinom współrządzenie Wilnem, a Ukraińcom zapewniła szeroką autonomię. Jednocześnie optował za wojną prewencyjną przeciwko Niemcom w celu zajęcia Prus Wschodnich oraz GdańskaConsulibus, Doświadczenia i błędy naszej polityki zagranicznej wobec zadań chwili, Warszawa, Nakł. Biura społecznego literackiego, 1926..
Pomysłodawca utworzenia Związku Zbliżenia Narodów Odrodzonych, gromadzącego elitę emigracji antysowieckiej z Ukrainy, Białorusi i Kaukazu Południowego. Założyciel pisma „Przymierze” (1920–1921). W latach trzydziestych twórca czasopisma „Przegląd Wschodni”, postulującego normalizację stosunków polsko-sowieckich.
Autor licznych prac z zakresu demografii, statystyki, teorii samorządności oraz polityki zagranicznej. Niektóre studia publikował pod pseudonimem „Consulibus”.
Był bratem Aleksego Wakara, ojcem Andrzeja Wakara, dziadkiem Piotra Eberhardta, pradziadkiem Adama Eberhardta.
Ważniejsze publikacje Włodzimierz Wakar jest autorem ponad 70 publikacji, niektóre to: Ludność polska. Ilość i rozprzestrzenienie, Warszawa, M. Arct, 1914. Stanowisko dziejowe Polaków, Warszawa, nakładem Księgarni W. Jakowickiego, 1915. Sto lat walki o oświatę polską, Warszawa, nakł. Księgarni W. Jakowickiego, 1916, seria: Wolna Biblioteka Polska, nr 5. Rozwój terytorialny narodowości polskiej, Kielce, Drukarnia St. Święcki 1917 Program terytorialny, Wyd. 1917 Związek ludów wyzwolonych, Warszawa, Synowie S. Niemiry, 1919 Spis ludności na Litwie, z Tadeuszem Szturm de Sztremem, [Warszawa: s.n., 1920] Co to jest rząd własny?, Warszawa: Instytut Gospodarczo Społeczny, 1920 Stosunki narodowościowe Europy Wschodniej, Wyd. 1921 Zagadnienie Samorządu w Rzeczypospolitej Odzyskanej, Wyd. 1925 Doświadczenia i błędy naszej polityki zagranicznej wobec zadań chwili, Warszawa, nakł. Biura Społecznego Literackiego, Drukarnia Zrzeszenia Samorządów Powiatowych 1926 Polski korytarz czy niemiecka enklawa, wyd. 1.1926, wyd. 2. Olsztyn, Wyd. Pojezierze 1984
Przypisy
Linki zewnętrzne Publikacje Włodzimierza Wakara w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Petersburskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Tambowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Szkoły Głównej Handlowej Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Polscy statystycy Kategoria:Pracownicy polskich instytutów naukowych Kategoria:Ruch prometejski Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Zmarli w 1933