Dwoista Turnia (słow. Dvojitá veža, niem. Ottospitze, węg. Ottocsúcs) – turnia o wysokości 2312 m n.p.m. w masywie Granatów Wielickich, w słowackich Tatrach Wysokich. Należy do Granackich Turni – wyższej z dwóch części Granatów Wielickich. Od Wielkiej Granackiej Turni oddziela ją Niżnia Granacka Szczerbina, a od Wielickiej Kopy szerokie siodło Dwoistej Przełęczy. W południowo-zachodnim żebrze Dwoistej Turni znajduje się Wielicka Baszta, od wierzchołka oddzielona Dwoistym Przechodem, przez który biegnie Granacka Ławka.
Dwoista Turnia jest turnią dwuwierzchołkową, wierzchołek południowy jest nieco niższy od północnego. W północno-zachodniej grani opadającej w stronę Niżniej Granackiej Szczerbiny znajdują się kolejno: Wyżnia Dwoista Szczerbina (Vyšná Dvojitá štrbina), Dwoista Kopa (Dvojitá kopa), Pośrednia Dwoista Szczerbina (Prostredná Dvojitá štrbina), Dwoista Baszta (Dvojitá bašta), Niżnia Dwoista Szczerbina (Nižná Dvojitá štrbina), Dwoiste Czuby (Dvojité zuby).
Wierzchołek Dwoistej Turni jest dobrym punktem widokowym, z którego dobrze widoczny jest cały masyw Gerlacha. Nie jest dostępna dla turystów, jedynie dla taterników, dla których najciekawsze są jej urwiska od strony Doliny Wielickiej.
Nazwa Dwoistej Turni i obiektów w jej masywie pochodzi od dwóch wierzchołków tejże turni. Dawniej Dwoistą Turnię nazywano Granacką Turnią. Obecne nazewnictwo niemieckie i węgierskie zostało nadane na cześć Augusta Otto, niemieckiego taternika.
Historia Pierwsze wejścia turystyczne: Edward Muhle, 4 sierpnia 1897 r. – letnie (pierwsze znane wejście, wcześniejsze wejścia są prawdopodobne), Zygmunt Klemensiewicz i Jerzy Maślanka, 6 kwietnia 1909 r. – zimowe.
Bibliografia
Kategoria:Turnie i skały słowackich Tatr Kategoria:Turnie i skały Tatr Wysokich